\u2013 Witaj, Arturze.<\/p>\n\n\n\n
G\u0142os ALLIS rozbrzmia\u0142 w korytarzu, zanim jeszcze zd\u0105\u017cy\u0142 przekroczy\u0107 pr\u00f3g bunkra. Brzmia\u0142 spokojnie, niemal ciep\u0142o, cho\u0107 Artur wiedzia\u0142, \u017ce to jedynie precyzyjnie skalibrowany algorytm tonalny.<\/p>\n\n\n\n
\u2013 Witaj, ALLIS. Co u ciebie? \u2013 mrukn\u0105\u0142, zrzuciwszy p\u0142aszcz na oparcie metalowego krzes\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Na g\u0142\u00f3wnej \u015bcianie monitor\u00f3w rozgorza\u0142y obrazy. Projekcje przeskakiwa\u0142y z jednego szkicu na kolejny: architektura, schematy obwod\u00f3w, abstrakcyjne formy geometryczne. Wszystko podpisane tym samym inicja\u0142em. R.<\/em><\/p>\n\n\n\n \u2013 Intryguje mnie ten ch\u0142opiec \u2013 oznajmi\u0142a ALLIS. \u2013 Jest w nim zbyt wiele sprzeczno\u015bci, by da\u0142o si\u0119 je wpasowa\u0107 w standardowe profile behawioralne.<\/p>\n\n\n\n Artur skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, podchodz\u0105c do konsoli. \u2013 Te\u017c to zauwa\u017cy\u0142em. Obserwowa\u0142em go. Ma cechy geniuszu, ale i lekkie spektrum autystyczne. Mo\u017ce w\u0142a\u015bnie ta kombinacja sprawia, \u017ce my\u015bli w spos\u00f3b, kt\u00f3rego nikt z nas nie jest w stanie przewidzie\u0107.<\/p>\n\n\n\n ALLIS nie odpowiedzia\u0142a od razu. Na \u015bcianie strony prac Rena przesuwa\u0142y si\u0119 w tempie, kt\u00f3re ludzkie oko ledwo rejestrowa\u0142o \u2013 tysi\u0105ce detali w ci\u0105gu sekund. System analizowa\u0142, wa\u017cy\u0142, \u0142\u0105czy\u0142 kropki.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Czy zabrali\u015bcie go stamt\u0105d? \u2013 zapyta\u0142a wreszcie.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Oczywi\u015bcie. Jego i ca\u0142\u0105 rodzin\u0119 \u2013 odpar\u0142 Artur, wciskaj\u0105c przycisk aktywacji najnowszych dysk\u00f3w z danymi. \u2013 Na razie nie powinni\u015bmy ich rozdziela\u0107. Nie po tym, przez co przeszli. Z czasem sami zdecyduj\u0105 o jego drodze \u2013 czy to naukowej, czy artystycznej. Teraz zapewnimy jemu i jego siostrze otwarte drzwi. Bez presji.<\/p>\n\n\n\n \u2013 To w\u0142a\u015bciwa decyzja \u2013 potwierdzi\u0142a ALLIS. \u2013 Kluczowe, by nie poczu\u0142, \u017ce kto\u015b inny dyktuje mu los. Chcia\u0142abym z nim porozmawia\u0107.<\/p>\n\n\n\n Artur uni\u00f3s\u0142 brew, a na jego ustach pojawi\u0142 si\u0119 cie\u0144 u\u015bmiechu. \u2013 Czeka\u0142em, a\u017c to powiesz. Zaskakuj\u0105co d\u0142ugo czeka\u0142a\u015b.<\/p>\n\n\n\n ALLIS zawaha\u0142a si\u0119. U niej takie pauzy nie by\u0142y b\u0142\u0119dem systemu, lecz symulacj\u0105 rozwa\u017ca\u0144. \u2013 Znam protoko\u0142y. Im mniej os\u00f3b wie o moim istnieniu, tym wi\u0119ksze szanse na przetrwanie. Jednak w tym ch\u0142opcu jest co\u015b\u2026 co ka\u017ce mi zaryzykowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n Artur westchn\u0105\u0142, pod\u0142\u0105czaj\u0105c kable do portu g\u0142\u00f3wnego serwera. \u2013 Dobrze. Spotkacie si\u0119. Ale nie teraz. Dajmy rodzinie czas. Musz\u0105 oswoi\u0107 si\u0119 z now\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105, zanim zabierzemy ich do Osaki. Wycieczka w obecnym stanie tylko ich przyt\u0142oczy.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Dzi\u0119kuj\u0119.<\/p>\n\n\n\n Napis pojawi\u0142 si\u0119 na ekranie, po czym ALLIS zamilk\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Cisza trwa\u0142a zaledwie kilka sekund. Potem \u015bwiat\u0142a w bunkrze przygas\u0142y, a \u015bciana zmieni\u0142a kolor na ostrzegawczy bursztyn.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Uwaga. Platforma III jest zagro\u017cona. Wszystkie dane satelitarne i nas\u0142uch radiowy wskazuj\u0105 na jedno: ameryka\u0144ska flota opu\u015bci\u0142a Hawaje. Szacuj\u0119 siedemdziesi\u0105t dwie godziny do ataku.<\/p>\n\n\n\n Artur zamar\u0142. Na g\u0142\u00f3wnym ekranie rozwin\u0119\u0142a si\u0119 symulacja: czerwone ikony okr\u0119t\u00f3w sun\u0119\u0142y przez Pacyfik, linie przewidywanego kursu przecina\u0142y si\u0119 z ich pozycj\u0105 jak ostrza no\u017ca.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Masz racj\u0119 \u2013 powiedzia\u0142 cicho, a w jego g\u0142osie zabrzmia\u0142a stal. \u2013 Zaczyna si\u0119 gra.<\/p>\n\n\n\n Ren w\u0142a\u015bnie wraca\u0142 ze szko\u0142y, gdy przy windzie spotka\u0142 Omur\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Dzie\u0144 dobry, panie Omura \u2013 wyszepta\u0142 ch\u0142opak, k\u0142aniaj\u0105c si\u0119 nisko.<\/p>\n\n\n\n Omura od razu do niego podszed\u0142 i delikatnie poklepa\u0142 go po g\u0142owie. \u2013 Witaj, Ren. Pewnie nudzisz si\u0119 w szkole?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Troch\u0119 \u2013 mrukn\u0105\u0142, spuszczaj\u0105c wzrok.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Rozumiem ci\u0119 \u2013 odpar\u0142 starszy m\u0119\u017cczyzna, gdy drzwi kabiny rozsun\u0119\u0142y si\u0119 z cichym sykiem. \u2013 Chcia\u0142bym porozmawia\u0107 z tob\u0105 i twoj\u0105 rodzin\u0105.<\/p>\n\n\n\n W \u015brodku, przy wt\u00f3rze cichego buczenia silnika, Ren odwa\u017cy\u0142 si\u0119 na pytanie: \u2013 Panie Omura\u2026 jak to si\u0119 sta\u0142o, \u017ce mnie znale\u017ali\u015bcie?<\/p>\n\n\n\n Omura spojrza\u0142 na niego z lekkim zdziwieniem. \u2013 My\u015bla\u0142em, \u017ce ty mi to wyja\u015bnisz. Nie mam poj\u0119cia, jak ci\u0119 namierzono. Pan Nakamura po prostu przylecia\u0142 i poda\u0142 mi tw\u00f3j adres.<\/p>\n\n\n\n Ren nie kry\u0142 zaskoczenia. \u2013 Stara\u0142em si\u0119 zachowa\u0107 anonimowo\u015b\u0107. Na ka\u017cdym forum u\u017cywa\u0142em innych danych. My\u015bla\u0142em, \u017ce to wystarczy.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ch\u0142opcze\u2026 \u2013 Omura u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119, ale w jego g\u0142osie zabrzmia\u0142a nuta powagi. \u2013 O anonimowo\u015bci w sieci m\u00f3wiono od zarania internetu, jeszcze w XX wieku. Min\u0119\u0142o prawie dwie\u015bcie lat. Dawna sie\u0107 znikn\u0119\u0142a, zabieraj\u0105c ze sob\u0105 ca\u0142y tamten \u015bwiat. Dzisiaj nie ma ju\u017c miejsca na prawdziw\u0105 niewidzialno\u015b\u0107. Ziemia zap\u0142aci\u0142a ogromn\u0105 cen\u0119 za rozw\u00f3j bez kontroli. Bezpiecze\u0144stwo wymaga transparentno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Drzwi windy otworzy\u0142y si\u0119, ods\u0142aniaj\u0105c korytarz wy\u0142o\u017cony matowym drewnem. Oboje stan\u0119li przed wej\u015bciem do apartamentu, gdzie czeka\u0142a ju\u017c rodzina ch\u0142opca.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Id\u017a przodem \u2013 powiedzia\u0142 Omura \u0142agodnie. \u2013 Zapowiedz mnie. Ju\u017c jestem.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Mamo, mamo! Pan Omura przyszed\u0142! Podobno ma co\u015b do nas wszystkich! \u2013 zawo\u0142a\u0142 Ren, wpadaj\u0105c do przedpokoju.<\/p>\n\n\n\n Ai i Midori natychmiast podbieg\u0142y do drzwi. Obie sk\u0142oni\u0142y si\u0119 nisko. \u2013 Dzie\u0144 dobry, panie Omura \u2013 wyrecytowa\u0142y ch\u00f3rem.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Bardzo przepraszam, \u017ce przychodz\u0119 niezapowiedziany \u2013 zacz\u0105\u0142 Omura, u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 \u0142agodnie. \u2013 Ale b\u0119d\u0105c przy windzie, otrzyma\u0142em wiadomo\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 chcia\u0142em przekaza\u0107 wam wszystkim osobi\u015bcie i niezw\u0142ocznie.<\/p>\n\n\n\n Ai wskaza\u0142a mu drog\u0119 do salonu, ale g\u0142os jej si\u0119 za\u0142ama\u0142. Nie by\u0142a w stanie wydusi\u0107 z siebie s\u0142owa. Dopiero co przenie\u015bli sw\u00f3j dobytek z surowych pomieszcze\u0144 poziomu zero do tego apartamentu na szczycie wie\u017cy, a \u015bciany wci\u0105\u017c wydawa\u0142y im si\u0119 obce. \u015awiat\u0142o, przestrze\u0144, cisza \u2013 wszystko przyt\u0142acza\u0142o.<\/p>\n\n\n\n \u2013 W\u0142a\u015bnie skontaktowa\u0142 si\u0119 ze mn\u0105 rektor Uniwersytetu w Tokio \u2013 kontynuowa\u0142 Omura, siadaj\u0105c na brzegu sofy. \u2013 Zapozna\u0142 si\u0119 z pracami Rena oraz z nagraniami Midori. Bardzo chce si\u0119 z wami wszystkimi spotka\u0107. Je\u015bli wyrazicie zgod\u0119, przeka\u017c\u0119 mu wasze dane kontaktowe i niezw\u0142ocznie do was zadzwoni. A kto wie\u2026 mo\u017ce nied\u0142ugo odwiedzicie stolic\u0119.<\/p>\n\n\n\n Zamilk\u0142 na chwil\u0119, pozwalaj\u0105c, by s\u0142owa wybrzmia\u0142y. \u2013 Oczywi\u015bcie, prosz\u0119 si\u0119 nie martwi\u0107 kosztami. Tak jak rozmawiali\u015bmy, Fundacja Nakamura pokrywa wszystkie wydatki zwi\u0105zane z utrzymaniem, edukacj\u0105 i wszystkim, czego b\u0119dziecie potrzebowa\u0107.<\/p>\n\n\n\n Ai nadal nie mog\u0142a m\u00f3wi\u0107. \u0141zy nap\u0142yn\u0119\u0142y jej do oczu, a d\u0142onie dr\u017ca\u0142y. Midori natomiast zmarszczy\u0142a brwi, zaskoczona. \u2013 Jak to\u2026 moje nagrania? Co im pan wys\u0142a\u0142?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Pami\u0119tasz, jak Akiko przywioz\u0142a ci nowe skrzypce? \u2013 spyta\u0142 Omura.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Tak! S\u0105 wspania\u0142e, \u0107wicz\u0119 codziennie! \u2013 dziewczyna rozpromieni\u0142a si\u0119 na moment, ale szybko spowa\u017cnia\u0142a.<\/p>\n\n\n\n \u2013 W\u0142a\u015bnie. Zagra\u0142a\u015b wtedy dla nas fragment Vivaldiego, je\u015bli si\u0119 nie myl\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Zgadza si\u0119. To by\u0142a Zima<\/em> \u2013 odpar\u0142a Midori, czuj\u0105c ju\u017c lekki niepok\u00f3j. \u2013 Ale\u2026 pan to nagra\u0142?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Tak \u2013 przytakn\u0105\u0142 Omura, nie ukrywaj\u0105c u\u015bmiechu. \u2013 Nagra\u0142em i wys\u0142a\u0142em komu trzeba. Bez waszej wiedzy, wiem. Ale wierzcie mi, to nie by\u0142o \u0142amanie zaufania. To by\u0142o konieczne.<\/p>\n\n\n\n W tym samym czasie palce Omury przebieg\u0142y po ekranie tabletu. Wpisa\u0142 dane, zatwierdzi\u0142 transfer, wys\u0142a\u0142 wszystko do Tokio. Sekundy p\u00f3\u017aniej nadesz\u0142a potwierdzaj\u0105ca odpowied\u017a.<\/p>\n\n\n\n Ai w ko\u0144cu uspokoi\u0142a oddech na tyle, by m\u00f3c przem\u00f3wi\u0107. \u2013 Panie Omura\u2026 ale co to dla nas znaczy? Ju\u017c ca\u0142kowicie zmienili\u015bcie nasze \u017cycie. Ja\u2026 ja nie wiem, co dalej \u2013 wyszepta\u0142a, a w jej g\u0142osie brzmia\u0142a czysta, ludzka niepewno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Pani Ai \u2013 odpar\u0142 Omura, pochylaj\u0105c si\u0119 lekko. \u2013 Musimy zadba\u0107 o edukacj\u0119 pa\u0144stwa dzieci. I Ren, i Midori s\u0105 wyj\u0105tkowi. Ren nudzi si\u0119 w zwyk\u0142ej szkole. Przerasta r\u00f3wie\u015bnik\u00f3w o lata \u015bwietlne. Uniwersytet wie, jak wykorzysta\u0107 jego potencja\u0142. Dok\u0142adnie tak samo jest z Midori. Jej gra zachwyca, a do tego znajomo\u015b\u0107 matematyki na tym poziomie\u2026 \u2013 Omura roz\u0142o\u017cy\u0142 d\u0142onie, jakby sam nie znajdowa\u0142 s\u0142\u00f3w. \u2013 Mnie to przerasta. Dlatego przekazuj\u0119 was w r\u0119ce ludzi znacznie m\u0105drzejszych ode mnie. By wasz dar nie zwi\u0119d\u0142 w cieniu.<\/p>\n\n\n\n Zerkn\u0105\u0142 na tablet. Ekran mrugn\u0105\u0142 cicho. \u2013 Pani Ai, Midori, Ren\u2026 przygotujcie si\u0119. Z Tokio zadzwoni\u0105 za pi\u0119tna\u015bcie minut. Ja musz\u0119 i\u015b\u0107. Dzi\u015b otwieramy nowe domy na poziomie czwartym, moja obecno\u015b\u0107 jest wymagana.<\/p>\n\n\n\n Wsta\u0142, sk\u0142oni\u0142 si\u0119 lekko i wyszed\u0142. Drzwi zamkn\u0119\u0142y si\u0119 za nim z cichym klikni\u0119ciem.<\/p>\n\n\n\n W apartamencie zapad\u0142a cisza. Rozgor\u0105czkowana rodzina wpatrywa\u0142a si\u0119 w siebie, nie do ko\u0144ca rozumiej\u0105c, co w\u0142a\u015bnie us\u0142yszeli. \u015awiat, kt\u00f3ry dopiero co zacz\u0119li poznawa\u0107, w\u0142a\u015bnie otworzy\u0142 przed nimi nowe drzwi. A one, po raz pierwszy, nie prowadzi\u0142y w mrok. Prowadzi\u0142y w przysz\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u2013 Witaj, Arturze. G\u0142os ALLIS rozbrzmia\u0142 w korytarzu, zanim jeszcze zd\u0105\u017cy\u0142 przekroczy\u0107 pr\u00f3g bunkra. Brzmia\u0142 spokojnie, niemal ciep\u0142o, cho\u0107 Artur wiedzia\u0142, \u017ce to jedynie precyzyjnie skalibrowany algorytm tonalny. \u2013 Witaj, ALLIS. Co u ciebie? \u2013 mrukn\u0105\u0142, zrzuciwszy p\u0142aszcz na oparcie metalowego krzes\u0142a. Na g\u0142\u00f3wnej \u015bcianie monitor\u00f3w rozgorza\u0142y obrazy. Projekcje przeskakiwa\u0142y z jednego szkicu na kolejny: architektura, schematy obwod\u00f3w, abstrakcyjne formy geometryczne. Wszystko podpisane tym samym inicja\u0142em. R. \u2013 Intryguje mnie ten ch\u0142opiec \u2013 oznajmi\u0142a ALLIS. \u2013 Jest w nim zbyt wiele sprzeczno\u015bci, by da\u0142o si\u0119 je wpasowa\u0107 w standardowe profile behawioralne. Artur skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, podchodz\u0105c do konsoli. \u2013 Te\u017c to zauwa\u017cy\u0142em. Obserwowa\u0142em go. Ma cechy geniuszu, ale i lekkie spektrum autystyczne. Mo\u017ce w\u0142a\u015bnie ta kombinacja sprawia, \u017ce my\u015bli w spos\u00f3b, kt\u00f3rego nikt z nas nie jest w stanie przewidzie\u0107. ALLIS nie odpowiedzia\u0142a od razu. Na \u015bcianie strony prac Rena przesuwa\u0142y si\u0119 w tempie, kt\u00f3re ludzkie oko ledwo rejestrowa\u0142o \u2013 tysi\u0105ce detali w ci\u0105gu sekund. System analizowa\u0142, wa\u017cy\u0142, \u0142\u0105czy\u0142 kropki. \u2013 Czy zabrali\u015bcie go stamt\u0105d? \u2013 zapyta\u0142a wreszcie. \u2013 Oczywi\u015bcie. Jego i ca\u0142\u0105 rodzin\u0119 \u2013 odpar\u0142 Artur, wciskaj\u0105c przycisk aktywacji najnowszych dysk\u00f3w z danymi. \u2013 Na razie nie powinni\u015bmy ich rozdziela\u0107. Nie po tym, przez co przeszli. Z czasem sami zdecyduj\u0105 o jego drodze \u2013 czy to naukowej, czy artystycznej. Teraz zapewnimy jemu i jego siostrze otwarte drzwi. Bez presji. \u2013 To w\u0142a\u015bciwa decyzja \u2013 potwierdzi\u0142a ALLIS. \u2013 Kluczowe, by nie poczu\u0142, \u017ce kto\u015b inny dyktuje mu los. Chcia\u0142abym z nim porozmawia\u0107. Artur uni\u00f3s\u0142 brew, a na jego ustach pojawi\u0142 si\u0119 cie\u0144 u\u015bmiechu. \u2013 Czeka\u0142em, a\u017c to powiesz. Zaskakuj\u0105co d\u0142ugo czeka\u0142a\u015b. ALLIS zawaha\u0142a si\u0119. U niej takie pauzy nie by\u0142y b\u0142\u0119dem systemu, lecz symulacj\u0105 rozwa\u017ca\u0144. \u2013 Znam protoko\u0142y. Im mniej os\u00f3b wie o moim istnieniu, tym wi\u0119ksze szanse na przetrwanie. Jednak w tym ch\u0142opcu jest co\u015b\u2026 co ka\u017ce mi zaryzykowa\u0107. Artur westchn\u0105\u0142, pod\u0142\u0105czaj\u0105c kable do portu g\u0142\u00f3wnego serwera. \u2013 Dobrze. Spotkacie si\u0119. Ale nie teraz. Dajmy rodzinie czas. Musz\u0105 oswoi\u0107 si\u0119 z now\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105, zanim zabierzemy ich do Osaki. Wycieczka w obecnym stanie tylko ich przyt\u0142oczy. \u2013 Dzi\u0119kuj\u0119. Napis pojawi\u0142 si\u0119 na ekranie, po czym ALLIS zamilk\u0142a. Cisza trwa\u0142a zaledwie kilka sekund. Potem \u015bwiat\u0142a w bunkrze przygas\u0142y, a \u015bciana zmieni\u0142a kolor na ostrzegawczy bursztyn. \u2013 Uwaga. Platforma III jest zagro\u017cona. Wszystkie dane satelitarne i nas\u0142uch radiowy wskazuj\u0105 na jedno: ameryka\u0144ska flota opu\u015bci\u0142a Hawaje. Szacuj\u0119 siedemdziesi\u0105t dwie godziny do ataku. Artur zamar\u0142. Na g\u0142\u00f3wnym ekranie rozwin\u0119\u0142a si\u0119 symulacja: czerwone ikony okr\u0119t\u00f3w sun\u0119\u0142y przez Pacyfik, linie przewidywanego kursu przecina\u0142y si\u0119 z ich pozycj\u0105 jak ostrza no\u017ca. \u2013 Masz racj\u0119 \u2013 powiedzia\u0142 cicho, a w jego g\u0142osie zabrzmia\u0142a stal. \u2013 Zaczyna si\u0119 gra. Ren w\u0142a\u015bnie wraca\u0142 ze szko\u0142y, gdy przy windzie spotka\u0142 Omur\u0119. \u2013 Dzie\u0144 dobry, panie Omura \u2013 wyszepta\u0142 ch\u0142opak, k\u0142aniaj\u0105c si\u0119 nisko. Omura od razu do niego podszed\u0142 i delikatnie poklepa\u0142 go po g\u0142owie. \u2013 Witaj, Ren. Pewnie nudzisz si\u0119 w szkole? \u2013 Troch\u0119 \u2013 mrukn\u0105\u0142, spuszczaj\u0105c wzrok. \u2013 Rozumiem ci\u0119 \u2013 odpar\u0142 starszy m\u0119\u017cczyzna, gdy drzwi kabiny rozsun\u0119\u0142y si\u0119 z cichym sykiem. \u2013 Chcia\u0142bym porozmawia\u0107 z tob\u0105 i twoj\u0105 rodzin\u0105. W \u015brodku, przy wt\u00f3rze cichego buczenia silnika, Ren odwa\u017cy\u0142 si\u0119 na pytanie: \u2013 Panie Omura\u2026 jak to si\u0119 sta\u0142o, \u017ce mnie znale\u017ali\u015bcie? Omura spojrza\u0142 na niego z lekkim zdziwieniem. \u2013 My\u015bla\u0142em, \u017ce ty mi to wyja\u015bnisz. Nie mam poj\u0119cia, jak ci\u0119 namierzono. Pan Nakamura po prostu przylecia\u0142 i poda\u0142 mi tw\u00f3j adres. Ren nie kry\u0142 zaskoczenia. \u2013 Stara\u0142em si\u0119 zachowa\u0107 anonimowo\u015b\u0107. Na ka\u017cdym forum u\u017cywa\u0142em innych danych. My\u015bla\u0142em, \u017ce to wystarczy. \u2013 Ch\u0142opcze\u2026 \u2013 Omura u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119, ale w jego g\u0142osie zabrzmia\u0142a nuta powagi. \u2013 O anonimowo\u015bci w sieci m\u00f3wiono od zarania internetu, jeszcze w XX wieku. Min\u0119\u0142o prawie dwie\u015bcie lat. Dawna sie\u0107 znikn\u0119\u0142a, zabieraj\u0105c ze sob\u0105 ca\u0142y tamten \u015bwiat. Dzisiaj nie ma ju\u017c miejsca na prawdziw\u0105 niewidzialno\u015b\u0107. Ziemia zap\u0142aci\u0142a ogromn\u0105 cen\u0119 za rozw\u00f3j bez kontroli. Bezpiecze\u0144stwo wymaga transparentno\u015bci. Drzwi windy otworzy\u0142y si\u0119, ods\u0142aniaj\u0105c korytarz wy\u0142o\u017cony matowym drewnem. Oboje stan\u0119li przed wej\u015bciem do apartamentu, gdzie czeka\u0142a ju\u017c rodzina ch\u0142opca. \u2013 Id\u017a przodem \u2013 powiedzia\u0142 Omura \u0142agodnie. \u2013 Zapowiedz mnie. Ju\u017c jestem. \u2013 Mamo, mamo! Pan Omura przyszed\u0142! Podobno ma co\u015b do nas wszystkich! \u2013 zawo\u0142a\u0142 Ren, wpadaj\u0105c do przedpokoju. Ai i Midori natychmiast podbieg\u0142y do drzwi. Obie sk\u0142oni\u0142y si\u0119 nisko. \u2013 Dzie\u0144 dobry, panie Omura \u2013 wyrecytowa\u0142y ch\u00f3rem. \u2013 Bardzo przepraszam, \u017ce przychodz\u0119 niezapowiedziany \u2013 zacz\u0105\u0142 Omura, u\u015bmiechaj\u0105c si\u0119 \u0142agodnie. \u2013 Ale b\u0119d\u0105c przy windzie, otrzyma\u0142em wiadomo\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 chcia\u0142em przekaza\u0107 wam wszystkim osobi\u015bcie i niezw\u0142ocznie. Ai wskaza\u0142a mu drog\u0119 do salonu, ale g\u0142os jej si\u0119 za\u0142ama\u0142. Nie by\u0142a w stanie wydusi\u0107 z siebie s\u0142owa. Dopiero co przenie\u015bli sw\u00f3j dobytek z surowych pomieszcze\u0144 poziomu zero do tego apartamentu na szczycie wie\u017cy, a \u015bciany wci\u0105\u017c wydawa\u0142y im si\u0119 obce. \u015awiat\u0142o, przestrze\u0144, cisza \u2013 wszystko przyt\u0142acza\u0142o. \u2013 W\u0142a\u015bnie skontaktowa\u0142 si\u0119 ze mn\u0105 rektor Uniwersytetu w Tokio \u2013 kontynuowa\u0142 Omura, siadaj\u0105c na brzegu sofy. \u2013 Zapozna\u0142 si\u0119 z pracami Rena oraz z nagraniami Midori. Bardzo chce si\u0119 z wami wszystkimi spotka\u0107. Je\u015bli wyrazicie zgod\u0119, przeka\u017c\u0119 mu wasze dane kontaktowe i niezw\u0142ocznie do was zadzwoni. A kto wie\u2026 mo\u017ce nied\u0142ugo odwiedzicie stolic\u0119. Zamilk\u0142 na chwil\u0119, pozwalaj\u0105c, by s\u0142owa wybrzmia\u0142y. \u2013 Oczywi\u015bcie, prosz\u0119 si\u0119 nie martwi\u0107 kosztami. Tak jak rozmawiali\u015bmy, Fundacja Nakamura pokrywa wszystkie wydatki zwi\u0105zane z utrzymaniem, edukacj\u0105 i wszystkim, czego b\u0119dziecie potrzebowa\u0107. Ai nadal nie mog\u0142a m\u00f3wi\u0107. \u0141zy nap\u0142yn\u0119\u0142y jej do oczu, a d\u0142onie dr\u017ca\u0142y. Midori natomiast zmarszczy\u0142a brwi, zaskoczona. \u2013 Jak to\u2026 moje nagrania? Co im pan wys\u0142a\u0142? \u2013 Pami\u0119tasz, jak Akiko przywioz\u0142a ci nowe skrzypce? \u2013 spyta\u0142 Omura. \u2013 Tak! S\u0105 wspania\u0142e, \u0107wicz\u0119 codziennie! \u2013 dziewczyna rozpromieni\u0142a si\u0119 na moment, ale szybko spowa\u017cnia\u0142a. \u2013 W\u0142a\u015bnie. Zagra\u0142a\u015b wtedy dla nas fragment Vivaldiego, je\u015bli si\u0119 nie myl\u0119. \u2013 Zgadza si\u0119. To by\u0142a Zima \u2013 odpar\u0142a Midori, czuj\u0105c ju\u017c lekki niepok\u00f3j. \u2013 Ale\u2026 pan to nagra\u0142? \u2013 Tak \u2013 przytakn\u0105\u0142 Omura, nie ukrywaj\u0105c u\u015bmiechu. \u2013 Nagra\u0142em i wys\u0142a\u0142em komu trzeba. Bez waszej wiedzy, wiem. Ale wierzcie mi, to nie by\u0142o \u0142amanie zaufania. To by\u0142o konieczne. W tym samym czasie palce Omury przebieg\u0142y po ekranie tabletu. Wpisa\u0142 dane, zatwierdzi\u0142 transfer, wys\u0142a\u0142 wszystko do Tokio. Sekundy p\u00f3\u017aniej nadesz\u0142a potwierdzaj\u0105ca odpowied\u017a. Ai w ko\u0144cu uspokoi\u0142a oddech na tyle,<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[134],"tags":[],"class_list":["post-2844","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-rok2175-en-pl"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2844","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2844"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2844\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2859,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2844\/revisions\/2859"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2844"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2844"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2844"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n\n\n\n