Firmowy pionowzlot zbli\u017ca\u0142 si\u0119 do l\u0105dowiska na dachu biurowca Nakamura Corp.<\/strong> w Hiroshimie. Kenji Omura, prezes oddzia\u0142u na po\u0142udniow\u0105 Japoni\u0119, sta\u0142 na platformie z wyra\u017anym niepokojem. W ci\u0105gu czterdziestu lat pracy nigdy nie zdarzy\u0142o si\u0119, by centrala przylecia\u0142a bez zapowiedzi. A ju\u017c na pewno nie osobi\u015bcie<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Ten sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciopi\u0119cioletni m\u0119\u017cczyzna nie by\u0142 geniuszem w klasycznym sensie \u2014 by\u0142 kim\u015b znacznie cenniejszym. Fachowcem absolutnym. Zarz\u0105dza\u0142 najbardziej rozproszon\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 firmy z jako\u015bci\u0105, kt\u00f3r\u0105 sam Artur okre\u015bla\u0142 s\u0142owami: Pionowzlot wyl\u0105dowa\u0142 mi\u0119kko. Drzwi otworzy\u0142y si\u0119 i wyszli z niego Artur<\/strong>, Yumi<\/strong> i Akiko<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n Omura zamar\u0142.<\/p>\n\n\n\n Artur nigdy nie podr\u00f3\u017cowa\u0142 z Yumi. Yumi nigdy nie podr\u00f3\u017cowa\u0142a z Arturem. A ju\u017c na pewno nie razem z Akiko. Zsun\u0105\u0142 si\u0119 w g\u0142\u0119boki uk\u0142on, ale przerwa\u0142 go jasny, ciep\u0142y g\u0142os Akiko:<\/p>\n\n\n\n \u2014 Panie Omura, cudownie pana widzie\u0107. Mamy w Hiroshimie wa\u017cn\u0105 spraw\u0119. Czy zechce nam pan pom\u00f3c?<\/strong><\/p>\n\n\n\n Ulga sp\u0142yn\u0119\u0142a po jego twarzy. \u2014 Oczywi\u015bcie\u2026 tak \u2014 wybe\u0142kota\u0142, wci\u0105\u017c zaskoczony.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Przepraszamy za nag\u0142e odwiedziny \u2014 doda\u0142 Artur. \u2014 Sprawa nie cierpi zw\u0142oki.<\/p>\n\n\n\n Yumi poda\u0142a Omurze tablet. Zdj\u0119cie ch\u0142opca. Mapa. Adres.<\/p>\n\n\n\n Omura spojrza\u0142 tylko raz.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Znam to miejsce. Mieszkam niedaleko. I\u2026 chyba kojarz\u0119 tego ch\u0142opca.<\/p>\n\n\n\n Artur uni\u00f3s\u0142 brwi.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Mieszka pan na poziomie zero? Przecie\u017c ma pan firmowy apartament.<\/p>\n\n\n\n Omura westchn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Panie prezesie\u2026 kilka lat temu poleci\u0142 mi pan pomaga\u0107 najs\u0142abszym z poziomu zero. Nie mog\u0119 tego robi\u0107 z penthouse\u2019u na szczycie \u015bwiata. Musz\u0119 mieszka\u0107 mi\u0119dzy nimi<\/em>, by wiedzie\u0107, czego naprawd\u0119 potrzebuj\u0105.<\/p>\n\n\n\n Zapad\u0142a cisza. Prowadzi\u0142 ich przez kolejne poziomy, a\u017c dotarli do ostatniej windy \u2014 tej, kt\u00f3ra jecha\u0142a w d\u00f3\u0142, tam gdzie \u015bwiat ko\u0144czy\u0142 si\u0119 cieniem.<\/p>\n\n\n\n \u2014 To ju\u017c blisko \u2014 powiedzia\u0142, gdy wyszli na w\u0105sk\u0105 uliczk\u0119. \u2014 Mieszkam tu, za rogiem.<\/p>\n\n\n\n Wskaza\u0142 stary, zniszczony dom wci\u015bni\u0119ty mi\u0119dzy kolumny podtrzymuj\u0105ce wie\u017cowiec.<\/p>\n\n\n\n Zanim ktokolwiek zd\u0105\u017cy\u0142 zareagowa\u0107, rozleg\u0142 si\u0119 krzyk:<\/p>\n\n\n\n \u2014 Omura! Omura!<\/strong><\/p>\n\n\n\n Z przeciwleg\u0142ej strony ulicy wybieg\u0142a grupa dzieci. Brudne, bose, roze\u015bmiane. Otoczy\u0142y go jak stado ma\u0142ych ptak\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Jeste\u015b dzi\u015b wcze\u015bniej \u2014 powiedzia\u0142 najstarszy, mo\u017ce pi\u0119tnastoletni.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Uspok\u00f3jcie si\u0119 \u2014 Omura przybra\u0142 stanowczy ton. \u2014 Mam go\u015bci. Szanujcie ich.<\/p>\n\n\n\n Dzieci natychmiast ucich\u0142y, zerkaj\u0105c nie\u015bmia\u0142o na eleganck\u0105 tr\u00f3jk\u0119 z wy\u017cszych poziom\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Omura wyj\u0105\u0142 terminal i przela\u0142 ch\u0142opcu jak\u0105\u015b kwot\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Zabierz wszystkich do pani Osaki na obiad.<\/p>\n\n\n\n Akiko przytuli\u0142a drobn\u0105 dziewczynk\u0119, mo\u017ce siedmioletni\u0105.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Kim s\u0105 te dzieci? \u2014 zapyta\u0142a.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Sieroty. Albo takie, kt\u00f3rych rodzice nie s\u0105 w stanie utrzyma\u0107. Ta ma\u0142a te\u017c pracuje, \u017ceby mie\u0107 na jedzenie. S\u0105 poza systemem. Nie chodz\u0105 do szko\u0142y, wi\u0119c nie dostaj\u0105 \u017cywno\u015bci. Dla \u015bwiata\u2026 nie istniej\u0105.<\/p>\n\n\n\n Yumi przegl\u0105da\u0142a dane na terminalu. Po chwili poda\u0142a go Arturowi.<\/p>\n\n\n\n Artur zmarszczy\u0142 brwi.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Serio?<\/p>\n\n\n\n \u2014 On to robi od co najmniej siedmiu lat \u2014 szepn\u0119\u0142a Yumi.<\/p>\n\n\n\n Artur podszed\u0142 do Omury.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Jestem z\u0142y. To drugi raz w ci\u0105gu kilkunastu godzin, kiedy kto\u015b mi czego\u015b nie m\u00f3wi.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Panie Nakamura\u2026 by\u0142em pewien, \u017ce to znany problem. Wiem, ile firma robi dla mieszka\u0144c\u00f3w. Nie mia\u0142em odwagi prosi\u0107 o wi\u0119cej.<\/p>\n\n\n\n Terminal Omury zapiszcza\u0142. Kenji spojrza\u0142. \u2014 Ja\u2026 ja nie rozumiem\u2026<\/p>\n\n\n\n Akiko pomog\u0142a mu wsta\u0107.<\/p>\n\n\n\n \u2014 To twoje wynagrodzenie za ostatnie siedem lat \u2014 powiedzia\u0142a Yumi. \u2014 Wszystko, co wyda\u0142e\u015b na te dzieci. Do tego premia za nadgodziny i \u015brodki na dzia\u0142alno\u015b\u0107, dop\u00f3ki nie opracujemy systemu.<\/p>\n\n\n\n Omura otar\u0142 oczy. Ale Artur przypomnia\u0142:<\/p>\n\n\n\n \u2014 Mamy inny cel tej wizyty.<\/p>\n\n\n\n Omura skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, odprawi\u0142 dzieci i poprowadzi\u0142 ich w boczn\u0105 uliczk\u0119.<\/p>\n\n\n\n Zatrzyma\u0142 si\u0119 przed rozpadaj\u0105cymi si\u0119 drzwiami. Zapuka\u0142. Drzwi otworzy\u0142y si\u0119 gwa\u0142townie.<\/p>\n\n\n\n Ai a\u017c krzykn\u0119\u0142a, widz\u0105c cztery eleganckie sylwetki.<\/p>\n\n\n\n Za jej plecami pojawili si\u0119 Ren<\/strong> i Midori<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Pani Ai \u2014 zacz\u0105\u0142 Omura. \u2014 Jestem Kenji Omura, prezes oddzia\u0142u Nakamura Corp. w Hiroshimie. A to moi prze\u0142o\u017ceni: pani Yumi Tanaka, Artur Nakamura i jego c\u00f3rka Akiko. Chcieliby\u015bmy porozmawia\u0107 z pani\u0105 i Renem.<\/p>\n\n\n\n Ai odsun\u0119\u0142a si\u0119, wpuszczaj\u0105c ich do \u015brodka. \u2014 O co chodzi? \u2014 zapyta\u0142a niepewnie.<\/p>\n\n\n\n Yumi wy\u015bwietli\u0142a na terminalu prace Rena.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Odkryli\u015bmy w sieci tw\u00f3rczo\u015b\u0107 pani syna. Uwa\u017camy, \u017ce ma niezwyk\u0142y talent.<\/p>\n\n\n\n Ai spojrza\u0142a na \u015bcian\u0119 obwieszon\u0105 rysunkami.<\/p>\n\n\n\n \u2014 On zawsze pi\u0119knie malowa\u0142\u2026<\/p>\n\n\n\n \u2014 Nie tylko maluje \u2014 doda\u0142a Yumi. \u2014 Koduje. I to na poziomie, kt\u00f3rego nie widuje si\u0119 u dzieci.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Matematyka na poziomie uniwersyteckim \u2014 dorzuci\u0142a Akiko, przegl\u0105daj\u0105c kolejne prace.<\/p>\n\n\n\n Ren \u015bcisn\u0105\u0142 d\u0142o\u0144 siostry.<\/p>\n\n\n\n \u2014 To Midori mnie wszystkiego nauczy\u0142a. Ona gra na skrzypcach.<\/p>\n\n\n\n \u2014 O, ja te\u017c gram \u2014 ucieszy\u0142a si\u0119 Akiko, podchodz\u0105c do starego instrumentu na komodzie. \u2014 Midori, zagrasz dla nas?<\/p>\n\n\n\n Dziewczynka spojrza\u0142a na matk\u0119. Muzyka, cho\u0107 wydobywana z podniszczonych skrzypiec, wype\u0142ni\u0142a pok\u00f3j czystym, przejmuj\u0105cym d\u017awi\u0119kiem. Akiko s\u0142ucha\u0142a jak zaczarowana.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Na takim instrumencie gra tak\u2026 \u2014 wyszepta\u0142a. \u2014 Co b\u0119dzie, gdy dam jej jedne z moich?<\/p>\n\n\n\n Omura, jakby przewiduj\u0105c dalszy bieg wydarze\u0144, wys\u0142a\u0142 kr\u00f3tk\u0105 wiadomo\u015b\u0107 do sekretarki: W tym samym momencie Yumi wsta\u0142a.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Do\u015b\u0107. Pakujcie si\u0119. Jedziecie z nami na g\u00f3r\u0119.<\/p>\n\n\n\n Gdy drzwi firmowego apartamentu otworzy\u0142y si\u0119, Ai, Ren i Midori stan\u0119li w salonie, trzymaj\u0105c si\u0119 za r\u0119ce. Wygl\u0105dali, jakby bali si\u0119 zrobi\u0107 krok.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Na razie to jest wasz nowy dom \u2014 powiedzia\u0142 Omura. \u2014 Kiedy opracujemy plan edukacji dla dzieci, dostaniecie co\u015b sta\u0142ego.<\/p>\n\n\n\n Akiko spojrza\u0142a na Rena i Midori. \u2014 Idziemy \u2014 rzuci\u0142a do pozosta\u0142ych. \u2014 Panie Omura, dajmy im kilka dni. Musz\u0105 si\u0119 oswoi\u0107.<\/p>\n\n\n\n Hiroshima Firmowy pionowzlot zbli\u017ca\u0142 si\u0119 do l\u0105dowiska na dachu biurowca Nakamura Corp. w Hiroshimie. Kenji Omura, prezes oddzia\u0142u na po\u0142udniow\u0105 Japoni\u0119, sta\u0142 na platformie z wyra\u017anym niepokojem. W ci\u0105gu czterdziestu lat pracy nigdy nie zdarzy\u0142o si\u0119, by centrala przylecia\u0142a bez zapowiedzi. A ju\u017c na pewno nie osobi\u015bcie. Ten sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciopi\u0119cioletni m\u0119\u017cczyzna nie by\u0142 geniuszem w klasycznym sensie \u2014 by\u0142 kim\u015b znacznie cenniejszym. Fachowcem absolutnym. Zarz\u0105dza\u0142 najbardziej rozproszon\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 firmy z jako\u015bci\u0105, kt\u00f3r\u0105 sam Artur okre\u015bla\u0142 s\u0142owami:\u201eKiedy Omura przejdzie na emerytur\u0119, b\u0119d\u0119 potrzebowa\u0142 trzech ludzi, by go zast\u0105pi\u0107.\u201d Pionowzlot wyl\u0105dowa\u0142 mi\u0119kko. Drzwi otworzy\u0142y si\u0119 i wyszli z niego Artur, Yumi i Akiko. Omura zamar\u0142. Artur nigdy nie podr\u00f3\u017cowa\u0142 z Yumi. Yumi nigdy nie podr\u00f3\u017cowa\u0142a z Arturem. A ju\u017c na pewno nie razem z Akiko.To oznacza\u0142o jedno \u2014 wydarzy\u0142o si\u0119 co\u015b, o czym on nie mia\u0142 poj\u0119cia. Zsun\u0105\u0142 si\u0119 w g\u0142\u0119boki uk\u0142on, ale przerwa\u0142 go jasny, ciep\u0142y g\u0142os Akiko: \u2014 Panie Omura, cudownie pana widzie\u0107. Mamy w Hiroshimie wa\u017cn\u0105 spraw\u0119. Czy zechce nam pan pom\u00f3c? Ulga sp\u0142yn\u0119\u0142a po jego twarzy.A wi\u0119c nie chodzi o niego. \u2014 Oczywi\u015bcie\u2026 tak \u2014 wybe\u0142kota\u0142, wci\u0105\u017c zaskoczony. \u2014 Przepraszamy za nag\u0142e odwiedziny \u2014 doda\u0142 Artur. \u2014 Sprawa nie cierpi zw\u0142oki. Yumi poda\u0142a Omurze tablet. Zdj\u0119cie ch\u0142opca. Mapa. Adres. Omura spojrza\u0142 tylko raz. \u2014 Znam to miejsce. Mieszkam niedaleko. I\u2026 chyba kojarz\u0119 tego ch\u0142opca. Artur uni\u00f3s\u0142 brwi. \u2014 Mieszka pan na poziomie zero? Przecie\u017c ma pan firmowy apartament. Omura westchn\u0105\u0142. \u2014 Panie prezesie\u2026 kilka lat temu poleci\u0142 mi pan pomaga\u0107 najs\u0142abszym z poziomu zero. Nie mog\u0119 tego robi\u0107 z penthouse\u2019u na szczycie \u015bwiata. Musz\u0119 mieszka\u0107 mi\u0119dzy nimi, by wiedzie\u0107, czego naprawd\u0119 potrzebuj\u0105. Zapad\u0142a cisza.Artur nie skomentowa\u0142.Omura wskaza\u0142 drog\u0119 do windy. Poziom Zero Prowadzi\u0142 ich przez kolejne poziomy, a\u017c dotarli do ostatniej windy \u2014 tej, kt\u00f3ra jecha\u0142a w d\u00f3\u0142, tam gdzie \u015bwiat ko\u0144czy\u0142 si\u0119 cieniem. \u2014 To ju\u017c blisko \u2014 powiedzia\u0142, gdy wyszli na w\u0105sk\u0105 uliczk\u0119. \u2014 Mieszkam tu, za rogiem. Wskaza\u0142 stary, zniszczony dom wci\u015bni\u0119ty mi\u0119dzy kolumny podtrzymuj\u0105ce wie\u017cowiec. Zanim ktokolwiek zd\u0105\u017cy\u0142 zareagowa\u0107, rozleg\u0142 si\u0119 krzyk: \u2014 Omura! Omura! Z przeciwleg\u0142ej strony ulicy wybieg\u0142a grupa dzieci. Brudne, bose, roze\u015bmiane. Otoczy\u0142y go jak stado ma\u0142ych ptak\u00f3w. \u2014 Jeste\u015b dzi\u015b wcze\u015bniej \u2014 powiedzia\u0142 najstarszy, mo\u017ce pi\u0119tnastoletni. \u2014 Uspok\u00f3jcie si\u0119 \u2014 Omura przybra\u0142 stanowczy ton. \u2014 Mam go\u015bci. Szanujcie ich. Dzieci natychmiast ucich\u0142y, zerkaj\u0105c nie\u015bmia\u0142o na eleganck\u0105 tr\u00f3jk\u0119 z wy\u017cszych poziom\u00f3w. Omura wyj\u0105\u0142 terminal i przela\u0142 ch\u0142opcu jak\u0105\u015b kwot\u0119. \u2014 Zabierz wszystkich do pani Osaki na obiad. Akiko przytuli\u0142a drobn\u0105 dziewczynk\u0119, mo\u017ce siedmioletni\u0105. \u2014 Kim s\u0105 te dzieci? \u2014 zapyta\u0142a. \u2014 Sieroty. Albo takie, kt\u00f3rych rodzice nie s\u0105 w stanie utrzyma\u0107. Ta ma\u0142a te\u017c pracuje, \u017ceby mie\u0107 na jedzenie. S\u0105 poza systemem. Nie chodz\u0105 do szko\u0142y, wi\u0119c nie dostaj\u0105 \u017cywno\u015bci. Dla \u015bwiata\u2026 nie istniej\u0105. Yumi przegl\u0105da\u0142a dane na terminalu. Po chwili poda\u0142a go Arturowi. Artur zmarszczy\u0142 brwi. \u2014 Serio? \u2014 On to robi od co najmniej siedmiu lat \u2014 szepn\u0119\u0142a Yumi. Artur podszed\u0142 do Omury. \u2014 Jestem z\u0142y. To drugi raz w ci\u0105gu kilkunastu godzin, kiedy kto\u015b mi czego\u015b nie m\u00f3wi. \u2014 Panie Nakamura\u2026 by\u0142em pewien, \u017ce to znany problem. Wiem, ile firma robi dla mieszka\u0144c\u00f3w. Nie mia\u0142em odwagi prosi\u0107 o wi\u0119cej. Terminal Omury zapiszcza\u0142.Wp\u0142yw \u015brodk\u00f3w. Kenji spojrza\u0142.Zblad\u0142.Ukl\u0119kn\u0105\u0142. \u2014 Ja\u2026 ja nie rozumiem\u2026 Akiko pomog\u0142a mu wsta\u0107. \u2014 To twoje wynagrodzenie za ostatnie siedem lat \u2014 powiedzia\u0142a Yumi. \u2014 Wszystko, co wyda\u0142e\u015b na te dzieci. Do tego premia za nadgodziny i \u015brodki na dzia\u0142alno\u015b\u0107, dop\u00f3ki nie opracujemy systemu. Omura otar\u0142 oczy.Nie potrafi\u0142 m\u00f3wi\u0107. Ale Artur przypomnia\u0142: \u2014 Mamy inny cel tej wizyty. Omura skin\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, odprawi\u0142 dzieci i poprowadzi\u0142 ich w boczn\u0105 uliczk\u0119. Spotkanie z Ai Zatrzyma\u0142 si\u0119 przed rozpadaj\u0105cymi si\u0119 drzwiami. Zapuka\u0142.Po chwili us\u0142yszeli szarpanie zamka. Drzwi otworzy\u0142y si\u0119 gwa\u0142townie. Ai a\u017c krzykn\u0119\u0142a, widz\u0105c cztery eleganckie sylwetki. Za jej plecami pojawili si\u0119 Ren i Midori. \u2014 Pani Ai \u2014 zacz\u0105\u0142 Omura. \u2014 Jestem Kenji Omura, prezes oddzia\u0142u Nakamura Corp. w Hiroshimie. A to moi prze\u0142o\u017ceni: pani Yumi Tanaka, Artur Nakamura i jego c\u00f3rka Akiko. Chcieliby\u015bmy porozmawia\u0107 z pani\u0105 i Renem. Ai odsun\u0119\u0142a si\u0119, wpuszczaj\u0105c ich do \u015brodka.Mieszkanie by\u0142o stare, zniszczone, ale czyste i zaskakuj\u0105co przytulne. \u2014 O co chodzi? \u2014 zapyta\u0142a niepewnie. Yumi wy\u015bwietli\u0142a na terminalu prace Rena. \u2014 Odkryli\u015bmy w sieci tw\u00f3rczo\u015b\u0107 pani syna. Uwa\u017camy, \u017ce ma niezwyk\u0142y talent. Ai spojrza\u0142a na \u015bcian\u0119 obwieszon\u0105 rysunkami. \u2014 On zawsze pi\u0119knie malowa\u0142\u2026 \u2014 Nie tylko maluje \u2014 doda\u0142a Yumi. \u2014 Koduje. I to na poziomie, kt\u00f3rego nie widuje si\u0119 u dzieci. \u2014 Matematyka na poziomie uniwersyteckim \u2014 dorzuci\u0142a Akiko, przegl\u0105daj\u0105c kolejne prace. Ren \u015bcisn\u0105\u0142 d\u0142o\u0144 siostry. \u2014 To Midori mnie wszystkiego nauczy\u0142a. Ona gra na skrzypcach. \u2014 O, ja te\u017c gram \u2014 ucieszy\u0142a si\u0119 Akiko, podchodz\u0105c do starego instrumentu na komodzie. \u2014 Midori, zagrasz dla nas? Dziewczynka spojrza\u0142a na matk\u0119.Ai skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105. Muzyka, cho\u0107 wydobywana z podniszczonych skrzypiec, wype\u0142ni\u0142a pok\u00f3j czystym, przejmuj\u0105cym d\u017awi\u0119kiem. Akiko s\u0142ucha\u0142a jak zaczarowana. \u2014 Na takim instrumencie gra tak\u2026 \u2014 wyszepta\u0142a. \u2014 Co b\u0119dzie, gdy dam jej jedne z moich? Omura, jakby przewiduj\u0105c dalszy bieg wydarze\u0144, wys\u0142a\u0142 kr\u00f3tk\u0105 wiadomo\u015b\u0107 do sekretarki:\u201ePrzygotowa\u0107 apartament firmowy. B\u0119dziemy mieli go\u015bci.\u201d W tym samym momencie Yumi wsta\u0142a. \u2014 Do\u015b\u0107. Pakujcie si\u0119. Jedziecie z nami na g\u00f3r\u0119. Nowy dom Gdy drzwi firmowego apartamentu otworzy\u0142y si\u0119, Ai, Ren i Midori stan\u0119li w salonie, trzymaj\u0105c si\u0119 za r\u0119ce. Wygl\u0105dali, jakby bali si\u0119 zrobi\u0107 krok. \u2014 Na razie to jest wasz nowy dom \u2014 powiedzia\u0142 Omura. \u2014 Kiedy opracujemy plan edukacji dla dzieci, dostaniecie co\u015b sta\u0142ego. Akiko spojrza\u0142a na Rena i Midori.Nie chcia\u0142a ich zostawia\u0107.Ale wiedzia\u0142a, \u017ce potrzebuj\u0105 czasu. \u2014 Idziemy \u2014 rzuci\u0142a do pozosta\u0142ych. \u2014 Panie Omura, dajmy im kilka dni. Musz\u0105 si\u0119 oswoi\u0107.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2808,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[134],"tags":[],"class_list":["post-2806","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-rok2175-en-pl"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2806","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2806"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2806\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2855,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2806\/revisions\/2855"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/2808"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2806"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2806"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2806"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\u201eKiedy Omura przejdzie na emerytur\u0119, b\u0119d\u0119 potrzebowa\u0142 trzech ludzi, by go zast\u0105pi\u0107.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n
To oznacza\u0142o jedno \u2014 wydarzy\u0142o si\u0119 co\u015b, o czym on nie mia\u0142 poj\u0119cia.<\/p>\n\n\n\n
A wi\u0119c nie chodzi o niego.<\/p>\n\n\n\n
Artur nie skomentowa\u0142.
Omura wskaza\u0142 drog\u0119 do windy.<\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\nPoziom Zero<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Wp\u0142yw \u015brodk\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n
Zblad\u0142.
Ukl\u0119kn\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n
Nie potrafi\u0142 m\u00f3wi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\nSpotkanie z Ai<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Po chwili us\u0142yszeli szarpanie zamka.<\/p>\n\n\n\n
Mieszkanie by\u0142o stare, zniszczone, ale czyste i zaskakuj\u0105co przytulne.<\/p>\n\n\n\n
Ai skin\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u201ePrzygotowa\u0107 apartament firmowy. B\u0119dziemy mieli go\u015bci.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n
\n\n\n\nNowy dom<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
Nie chcia\u0142a ich zostawia\u0107.
Ale wiedzia\u0142a, \u017ce potrzebuj\u0105 czasu.<\/p>\n\n\n\n
\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"