W archiwach wywiadu historia ta widnia\u0142a jako kr\u00f3tka notatka operacyjna.<\/p>\n\n\n\n
Rok 2142. Operacja zako\u0144czona. Agent powr\u00f3ci\u0142 samodzielnie.<\/em><\/p>\n\n\n\n Nic wi\u0119cej. \u017badnych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, raportu ewakuacyjnego, danych o \u015brodku transportu. A jednak przez lata m\u0142odzi oficerowie szeptali o tym jak o legendzie.<\/p>\n\n\n\n Dwudziestosiedmioletni agent operacyjny \u2013 wtedy znany jeszcze pod prawdziwym nazwiskiem \u2013 zosta\u0142 odci\u0119ty na jednej z wysp Terytorium P\u00f3\u0142nocnego. Przez czterdzie\u015bci osiem godzin teren znajdowa\u0142 si\u0119 w r\u0119kach ameryka\u0144skich specjals\u00f3w. Pogoda by\u0142a tak w\u015bciek\u0142a, \u017ce satelity meteorologiczne traci\u0142y obraz. Wiatr przekracza\u0142 sto kilometr\u00f3w na godzin\u0119, a fale gruchota\u0142y klify niczym m\u0142oty.<\/p>\n\n\n\n Ewakuacj\u0119 uznano za niemo\u017cliw\u0105. Dow\u00f3dztwo postawi\u0142o na agencie krzy\u017cyk.<\/p>\n\n\n\n Dob\u0119 p\u00f3\u017aniej m\u0142ody oficer wszed\u0142 do siedziby wywiadu w Nowym Tokio. Mokry, wyczerpany, ale \u017cywy. Bez zadrapania. Bez eskorty. Zapytany o szczeg\u00f3\u0142y, odpar\u0142 kr\u00f3tko:<\/p>\n\n\n\n \u2013 Mia\u0142em szcz\u0119\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n Nie znaleziono \u015blad\u00f3w \u017cadnego statku ani samolotu. Nawet ameryka\u0144skie raporty milcza\u0142y na temat jego znikni\u0119cia. Tego dnia narodzi\u0142 si\u0119 Pan X \u2013 cz\u0142owiek, kt\u00f3ry potrafi\u0142 wr\u00f3ci\u0107 z miejsca, z kt\u00f3rego si\u0119 nie wraca.<\/p>\n\n\n\n * * *<\/p>\n\n\n\n Trzydzie\u015bci trzy lata p\u00f3\u017aniej siedzieli naprzeciwko siebie w prywatnym apartamencie Artura Nakamury. Przez panoramiczne okno wida\u0107 by\u0142o nocne Tokio \u2013 miasto pulsuj\u0105ce b\u0142\u0119kitnym \u015bwiat\u0142em reaktor\u00f3w fuzyjnych.<\/p>\n\n\n\n Pan X mia\u0142 sze\u015b\u0107dziesi\u0105t lat. Jego twarz by\u0142a spokojna, niemal pos\u0105gowa. Artur by\u0142 tylko o pi\u0119\u0107 lat m\u0142odszy, ale wygl\u0105da\u0142 na znacznie bardziej zm\u0119czonego \u2013 jak kto\u015b, kto toczy wojn\u0119 z ca\u0142ym \u015bwiatem i, o dziwo, codziennie j\u0105 wygrywa. Mi\u0119dzy nimi sta\u0142a butelka starej whisky.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Wiesz \u2013 zacz\u0105\u0142 Pan X \u2013 m\u0142odzi wci\u0105\u017c opowiadaj\u0105 o mojej ucieczce z wyspy.<\/p>\n\n\n\n Artur nie podni\u00f3s\u0142 wzroku znad szklanki.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ludzie karmi\u0105 si\u0119 legendami.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Ale w tych legendach nie ma \u015bmig\u0142owc\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Nakamura u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 ledwo zauwa\u017calnie.<\/p>\n\n\n\n \u2013 W legendach jest tylko pogoda, kt\u00f3ra zabija.<\/p>\n\n\n\n Pan X opar\u0142 si\u0119 g\u0142\u0119biej w fotelu.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Tamtej nocy nie dzia\u0142a\u0142o nic. GPS, radary, systemy nawigacyjne. Wszystko zag\u0142uszone.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Tak s\u0142ysza\u0142em.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Wiatr by\u0142 tak silny, \u017ce ka\u017cda maszyna powinna run\u0105\u0107 do oceanu.<\/p>\n\n\n\n Artur wreszcie na niego spojrza\u0142.<\/p>\n\n\n\n \u2013 A run\u0119\u0142a?<\/p>\n\n\n\n \u2013 Nie.<\/p>\n\n\n\n Cisza, kt\u00f3ra zapad\u0142a, by\u0142a g\u0119sta od niewypowiedzianych s\u0142\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Wiesz, co jest najciekawsze? \u2013 zapyta\u0142 cicho Pan X. \u2013 Dane z bazy na Hokkaido wyparowa\u0142y. A technicy, kt\u00f3rzy mieli wtedy dy\u017cur… wszyscy awansowali. Jeden wyl\u0105dowa\u0142 na Okinawie, drugi w Australii, trzeci w Nowej Zelandii.<\/p>\n\n\n\n \u2013 \u0141agodny klimat \u2013 skwitowa\u0142 Artur.<\/p>\n\n\n\n \u2013 I nikt z nich nic nie pami\u0119ta.<\/p>\n\n\n\n Nakamura powoli odstawi\u0142 szklank\u0119.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Pami\u0119\u0107 bywa zawodna, Sakutaro.<\/p>\n\n\n\n Pan X przez chwil\u0119 studiowa\u0142 jego twarz.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Gdyby ten lot naprawd\u0119 mia\u0142 miejsce… pilot musia\u0142by lecie\u0107 na \u015blepo. R\u0119cznie. W burzy, kt\u00f3ra o\u015blepi\u0142a satelity.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Czasem trzeba po prostu ufa\u0107 oczom. \u2013 Artur odwr\u00f3ci\u0142 wzrok ku oknu. \u2013 Niekt\u00f3rzy piloci lubi\u0105 wyzwania.<\/p>\n\n\n\n * * *<\/p>\n\n\n\n Wstali niemal jednocze\u015bnie. Atmosfera by\u0142a ci\u0119\u017cka, ale podszyta braterskim porozumieniem.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Tak czy inaczej \u2013 Pan X pokiwa\u0142 g\u0142ow\u0105 \u2013 tamtej nocy kto\u015b uratowa\u0142 \u017cycie m\u0142odemu agentowi. A ten cz\u0142owiek nie zapomina takich rzeczy. D\u0142ugi si\u0119 sp\u0142aca, Nakamura.<\/p>\n\n\n\n Artur spojrza\u0142 na morze \u015bwiate\u0142 za oknem.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Nigdy w to nie w\u0105tpi\u0142em.<\/p>\n\n\n\n Pan X ruszy\u0142 w stron\u0119 wyj\u015bcia. Przy drzwiach zatrzyma\u0142 si\u0119, a mechanizm \u015bluzy sykn\u0105\u0142 cicho.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Moje r\u0119ce s\u0105 zwi\u0105zane. \u2013 Rzuci\u0142 przez rami\u0119, nie odwracaj\u0105c si\u0119. \u2013 Ale je\u015bli kto\u015b spr\u00f3buje ci\u0119 tkn\u0105\u0107, Nakamura, b\u0119dzie musia\u0142 najpierw przej\u015b\u0107 przeze mnie.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Sakutaro.<\/p>\n\n\n\n G\u0142os Artura zatrzyma\u0142 go w p\u00f3\u0142 kroku.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Nie wa\u017c si\u0119 za mnie umiera\u0107.<\/p>\n\n\n\n Pan X zawaha\u0142 si\u0119. Cofn\u0105\u0142 si\u0119 do stolika, nala\u0142 sobie ostatni\u0105 porcj\u0119 whisky i wypi\u0142 j\u0105 jednym haustem.<\/p>\n\n\n\n \u2013 Mam \u017con\u0119. Syn\u00f3w. Wnuki, kt\u00f3re dopiero ucz\u0105 si\u0119 \u015bwiata \u2013 powiedzia\u0142, patrz\u0105c Arturowi prosto w oczy. \u2013 Wszystko to mam dzi\u0119ki tobie. To miasto, to czyste powietrze, ta medycyna, kt\u00f3ra trzyma nas w pionie.<\/p>\n\n\n\n Wskaza\u0142 d\u0142oni\u0105 na panoram\u0119 Nowego Tokio.<\/p>\n\n\n\n \u2013 \u017byj\u0119 w Japonii Nakamury. A ty masz jeszcze zbyt wiele do zrobienia, \u017ceby\u015b m\u00f3g\u0142 zosta\u0107 sam.<\/p>\n\n\n\n Wyszed\u0142 bez dalszych s\u0142\u00f3w. Drzwi zamkn\u0119\u0142y si\u0119 bezszelestnie.<\/p>\n\n\n\n Artur Nakamura sta\u0142 przy oknie i patrzy\u0142 na pulsuj\u0105c\u0105 metropoli\u0119. My\u015bla\u0142 o tamtej wyspie, o roku 2142, o burzy, kt\u00f3ra mia\u0142a zabi\u0107. I wiedzia\u0142, \u017ce tamtej nocy nie narodzi\u0142 si\u0119 d\u0142ug.<\/p>\n\n\n\n Narodzi\u0142o si\u0119 co\u015b znacznie rzadszego.<\/em><\/p>\n\n\n\n Braterstwo wykute w oku cyklonu.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W archiwach wywiadu historia ta widnia\u0142a jako kr\u00f3tka notatka operacyjna. Rok 2142. Operacja zako\u0144czona. Agent powr\u00f3ci\u0142 samodzielnie. Nic wi\u0119cej. \u017badnych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w, raportu ewakuacyjnego, danych o \u015brodku transportu. A jednak przez lata m\u0142odzi oficerowie szeptali o tym jak o legendzie. Dwudziestosiedmioletni agent operacyjny \u2013 wtedy znany jeszcze pod prawdziwym nazwiskiem \u2013 zosta\u0142 odci\u0119ty na jednej z wysp Terytorium P\u00f3\u0142nocnego. Przez czterdzie\u015bci osiem godzin teren znajdowa\u0142 si\u0119 w r\u0119kach ameryka\u0144skich specjals\u00f3w. Pogoda by\u0142a tak w\u015bciek\u0142a, \u017ce satelity meteorologiczne traci\u0142y obraz. Wiatr przekracza\u0142 sto kilometr\u00f3w na godzin\u0119, a fale gruchota\u0142y klify niczym m\u0142oty. Ewakuacj\u0119 uznano za niemo\u017cliw\u0105. Dow\u00f3dztwo postawi\u0142o na agencie krzy\u017cyk. Dob\u0119 p\u00f3\u017aniej m\u0142ody oficer wszed\u0142 do siedziby wywiadu w Nowym Tokio. Mokry, wyczerpany, ale \u017cywy. Bez zadrapania. Bez eskorty. Zapytany o szczeg\u00f3\u0142y, odpar\u0142 kr\u00f3tko: \u2013 Mia\u0142em szcz\u0119\u015bcie. Nie znaleziono \u015blad\u00f3w \u017cadnego statku ani samolotu. Nawet ameryka\u0144skie raporty milcza\u0142y na temat jego znikni\u0119cia. Tego dnia narodzi\u0142 si\u0119 Pan X \u2013 cz\u0142owiek, kt\u00f3ry potrafi\u0142 wr\u00f3ci\u0107 z miejsca, z kt\u00f3rego si\u0119 nie wraca. * * * Trzydzie\u015bci trzy lata p\u00f3\u017aniej siedzieli naprzeciwko siebie w prywatnym apartamencie Artura Nakamury. Przez panoramiczne okno wida\u0107 by\u0142o nocne Tokio \u2013 miasto pulsuj\u0105ce b\u0142\u0119kitnym \u015bwiat\u0142em reaktor\u00f3w fuzyjnych. Pan X mia\u0142 sze\u015b\u0107dziesi\u0105t lat. Jego twarz by\u0142a spokojna, niemal pos\u0105gowa. Artur by\u0142 tylko o pi\u0119\u0107 lat m\u0142odszy, ale wygl\u0105da\u0142 na znacznie bardziej zm\u0119czonego \u2013 jak kto\u015b, kto toczy wojn\u0119 z ca\u0142ym \u015bwiatem i, o dziwo, codziennie j\u0105 wygrywa. Mi\u0119dzy nimi sta\u0142a butelka starej whisky. \u2013 Wiesz \u2013 zacz\u0105\u0142 Pan X \u2013 m\u0142odzi wci\u0105\u017c opowiadaj\u0105 o mojej ucieczce z wyspy. Artur nie podni\u00f3s\u0142 wzroku znad szklanki. \u2013 Ludzie karmi\u0105 si\u0119 legendami. \u2013 Ale w tych legendach nie ma \u015bmig\u0142owc\u00f3w. Nakamura u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 ledwo zauwa\u017calnie. \u2013 W legendach jest tylko pogoda, kt\u00f3ra zabija. Pan X opar\u0142 si\u0119 g\u0142\u0119biej w fotelu. \u2013 Tamtej nocy nie dzia\u0142a\u0142o nic. GPS, radary, systemy nawigacyjne. Wszystko zag\u0142uszone. \u2013 Tak s\u0142ysza\u0142em. \u2013 Wiatr by\u0142 tak silny, \u017ce ka\u017cda maszyna powinna run\u0105\u0107 do oceanu. Artur wreszcie na niego spojrza\u0142. \u2013 A run\u0119\u0142a? \u2013 Nie. Cisza, kt\u00f3ra zapad\u0142a, by\u0142a g\u0119sta od niewypowiedzianych s\u0142\u00f3w. \u2013 Wiesz, co jest najciekawsze? \u2013 zapyta\u0142 cicho Pan X. \u2013 Dane z bazy na Hokkaido wyparowa\u0142y. A technicy, kt\u00f3rzy mieli wtedy dy\u017cur… wszyscy awansowali. Jeden wyl\u0105dowa\u0142 na Okinawie, drugi w Australii, trzeci w Nowej Zelandii. \u2013 \u0141agodny klimat \u2013 skwitowa\u0142 Artur. \u2013 I nikt z nich nic nie pami\u0119ta. Nakamura powoli odstawi\u0142 szklank\u0119. \u2013 Pami\u0119\u0107 bywa zawodna, Sakutaro. Pan X przez chwil\u0119 studiowa\u0142 jego twarz. \u2013 Gdyby ten lot naprawd\u0119 mia\u0142 miejsce… pilot musia\u0142by lecie\u0107 na \u015blepo. R\u0119cznie. W burzy, kt\u00f3ra o\u015blepi\u0142a satelity. \u2013 Czasem trzeba po prostu ufa\u0107 oczom. \u2013 Artur odwr\u00f3ci\u0142 wzrok ku oknu. \u2013 Niekt\u00f3rzy piloci lubi\u0105 wyzwania. * * * Wstali niemal jednocze\u015bnie. Atmosfera by\u0142a ci\u0119\u017cka, ale podszyta braterskim porozumieniem. \u2013 Tak czy inaczej \u2013 Pan X pokiwa\u0142 g\u0142ow\u0105 \u2013 tamtej nocy kto\u015b uratowa\u0142 \u017cycie m\u0142odemu agentowi. A ten cz\u0142owiek nie zapomina takich rzeczy. D\u0142ugi si\u0119 sp\u0142aca, Nakamura. Artur spojrza\u0142 na morze \u015bwiate\u0142 za oknem. \u2013 Nigdy w to nie w\u0105tpi\u0142em. Pan X ruszy\u0142 w stron\u0119 wyj\u015bcia. Przy drzwiach zatrzyma\u0142 si\u0119, a mechanizm \u015bluzy sykn\u0105\u0142 cicho. \u2013 Moje r\u0119ce s\u0105 zwi\u0105zane. \u2013 Rzuci\u0142 przez rami\u0119, nie odwracaj\u0105c si\u0119. \u2013 Ale je\u015bli kto\u015b spr\u00f3buje ci\u0119 tkn\u0105\u0107, Nakamura, b\u0119dzie musia\u0142 najpierw przej\u015b\u0107 przeze mnie. \u2013 Sakutaro. G\u0142os Artura zatrzyma\u0142 go w p\u00f3\u0142 kroku. \u2013 Nie wa\u017c si\u0119 za mnie umiera\u0107. Pan X zawaha\u0142 si\u0119. Cofn\u0105\u0142 si\u0119 do stolika, nala\u0142 sobie ostatni\u0105 porcj\u0119 whisky i wypi\u0142 j\u0105 jednym haustem. \u2013 Mam \u017con\u0119. Syn\u00f3w. Wnuki, kt\u00f3re dopiero ucz\u0105 si\u0119 \u015bwiata \u2013 powiedzia\u0142, patrz\u0105c Arturowi prosto w oczy. \u2013 Wszystko to mam dzi\u0119ki tobie. To miasto, to czyste powietrze, ta medycyna, kt\u00f3ra trzyma nas w pionie. Wskaza\u0142 d\u0142oni\u0105 na panoram\u0119 Nowego Tokio. \u2013 \u017byj\u0119 w Japonii Nakamury. A ty masz jeszcze zbyt wiele do zrobienia, \u017ceby\u015b m\u00f3g\u0142 zosta\u0107 sam. Wyszed\u0142 bez dalszych s\u0142\u00f3w. Drzwi zamkn\u0119\u0142y si\u0119 bezszelestnie. Artur Nakamura sta\u0142 przy oknie i patrzy\u0142 na pulsuj\u0105c\u0105 metropoli\u0119. My\u015bla\u0142 o tamtej wyspie, o roku 2142, o burzy, kt\u00f3ra mia\u0142a zabi\u0107. I wiedzia\u0142, \u017ce tamtej nocy nie narodzi\u0142 si\u0119 d\u0142ug. Narodzi\u0142o si\u0119 co\u015b znacznie rzadszego. Braterstwo wykute w oku cyklonu.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2524,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[300],"tags":[],"class_list":["post-2522","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-inne"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2522","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2522"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2522\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2523,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2522\/revisions\/2523"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/2524"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2522"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2522"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2522"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}