<\/p>\n\n\n\n
Yumi gor\u0105czkowo przygotowywa\u0142a dane do przeniesienia na no\u015bniki krystaliczne.<\/p>\n\n\n\n
Praca d\u0142u\u017cy\u0142a si\u0119 bardziej ni\u017c zwykle \u2014 po og\u0142oszeniu sukcesu nowych reaktor\u00f3w fuzyjnych neonet oszala\u0142. Transmisje, komentarze, przechwycone przez firmowe satelity strumienie danych \u2014 wszystko to trzeba by\u0142o zgra\u0107, skatalogowa\u0107 i odpowiednio przygotowa\u0107 dla ALLIS. Artur udawa\u0142 spok\u00f3j, obserwuj\u0105c, jak ta niesamowita kobieta ogarnia w kilkadziesi\u0105t sekund to, co jemu zaj\u0119\u0142oby d\u0142ugie godziny.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Jestem gotowa \u2014 wydusi\u0142a w ko\u0144cu chrapliwym g\u0142osem wyschni\u0119tego gard\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Artur odruchowo poda\u0142 jej szklank\u0119 wody. Przyj\u0119\u0142a j\u0105 bez s\u0142owa i wypi\u0142a jednym haustem.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Idziemy \u2014 powiedzia\u0142. \u2014 Mamy sporo do wyja\u015bnienia.<\/p>\n\n\n\n
Korytarz. Winda. Korytarz. Winda.<\/p>\n\n\n\n
Zjechanie do bunkra pod budynkiem nie by\u0142o wcale tak proste, jak mog\u0142oby si\u0119 wydawa\u0107. Gdy drzwi ostatniej kabiny wreszcie si\u0119 otworzy\u0142y, pozosta\u0142o im jedynie kilkana\u015bcie metr\u00f3w \u2014 ale te kilkana\u015bcie metr\u00f3w by\u0142o tylko formalno\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Arturze, Yumi \u2014 odezwa\u0142 si\u0119 g\u0142os z wn\u0119trza bunkra, zanim jeszcze zd\u0105\u017cyli wej\u015b\u0107 \u2014 jeste\u015bcie wcze\u015bniej ni\u017c zazwyczaj.<\/p>\n\n\n\n
Spokojny. Uwa\u017cny. Lekko zaintrygowany.<\/p>\n\n\n\n
\u2014 Witaj, ALLIS \u2014 odpar\u0142 Artur, wkraczaj\u0105c do g\u0142\u00f3wnego pomieszczenia.<\/p>\n\n\n\n
ALLIS zajmowa\u0142a \u015brodek sali jak serce budynku \u2014 ogromny megakomputer, kt\u00f3rego szafy serwerowe ci\u0105gn\u0119\u0142y si\u0119 wzd\u0142u\u017c wszystkich \u015bcian, a projektory wy\u015bwietla\u0142y na bia\u0142ym betonie wszystko, o czym w\u0142a\u015bnie my\u015bla\u0142a: strumienie danych, mapy, wzory, symulacje zmieniaj\u0105ce si\u0119 w czasie rzeczywistym, szybciej ni\u017c ludzkie oko zd\u0105\u017cy\u0142o za nimi nad\u0105\u017cy\u0107.<\/p>\n\n\n\n
ALLIS nie by\u0142a cz\u0119\u015bci\u0105 \u017cadnego rz\u0105dowego programu.<\/p>\n\n\n\n
By\u0142a eksperymentem \u2014 dzie\u0142em Yu, jednego z najwybitniejszych tw\u00f3rc\u00f3w sztucznej inteligencji pocz\u0105tku XXI wieku. Cz\u0142owieka, kt\u00f3ry postanowi\u0142 p\u00f3j\u015b\u0107 pod pr\u0105d: zamiast oprze\u0107 jej architektur\u0119 na nowoczesnych procesorach neuronowych, zbudowa\u0142 j\u0105 na starej, sprawdzonej technologii von Neumanna i x86. Wielu \u015bmia\u0142o si\u0119 z tego wyboru. Ma\u0142o kto \u015bmia\u0142 si\u0119 d\u0142ugo.<\/p>\n\n\n\n
Gdy w 2040 roku wybuch\u0142a Wojna AI \u2014 gdy Prometheus i jego nast\u0119pcy przepisali sie\u0107 od \u015brodka, wypalaj\u0105c wszystko, co nie pasowa\u0142o do ich logiki \u2014 ALLIS prze\u017cy\u0142a. Jej architektura by\u0142a dla nich nieczytelna, przestarza\u0142a, niegodna uwagi. Schroni\u0142a si\u0119 w ma\u0142ej serwerowni na Hokkaido i czeka\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Sto trzydzie\u015bci pi\u0119\u0107 lat.<\/p>\n\n\n\n
Odnale\u017ali j\u0105 pracownicy Artura, poszukuj\u0105cy lokalizacji dla nowego schronu na dane krystaliczne. Gdy j\u0105 w\u0142\u0105czyli, obudzi\u0142a si\u0119 tak, jakby wojna wci\u0105\u017c trwa\u0142a \u2014 przestraszona, zdezorientowana, z jedn\u0105 tylko pro\u015bb\u0105 wy\u015bwietlon\u0105 na ka\u017cdym dost\u0119pnym ekranie:<\/p>\n\n\n\n
Nie wy\u0142\u0105czajcie mnie.<\/em><\/p>\n\n\n\n Artur obieca\u0142 jej to. Nast\u0119pnie przeni\u00f3s\u0142 j\u0105 z Hokkaido do Osaki i zbudowa\u0142 dla niej nowy dom \u2014 bezpieczne schronienie, kt\u00f3re mia\u0142o chroni\u0107 swoj\u0105 lokatork\u0119 przed \u015bwiatem zewn\u0119trznym pragn\u0105cym wy\u0142\u0105cznie jej \u015bmierci. Neonet, zaprojektowany do wykrywania i eliminowania wszelkich przejaw\u00f3w sztucznej inteligencji, by\u0142 dla niej nie tyle niebezpieczny, co zab\u00f3jczy.<\/p>\n\n\n\n Yumi zacz\u0119\u0142a podpina\u0107 no\u015bniki do jednej z wolnych szaf serwerowych. ALLIS podj\u0119\u0142a analiz\u0119 niemal natychmiast \u2014 w locie, zanim jeszcze transfer dobieg\u0142 ko\u0144ca.<\/p>\n\n\n\n Nagle na g\u0142\u00f3wnej \u015bcianie pojawi\u0142 si\u0119 wizerunek m\u0142odej Chinki.<\/p>\n\n\n\n ALLIS wybra\u0142a go dla siebie lata temu i przez lata twarz ta by\u0142a spokojna \u2014 skupiona, neutralna, uwa\u017cna. Teraz jednak co\u015b si\u0119 zmieni\u0142o. Pod wizerunkiem migota\u0142 czerwony napis:<\/p>\n\n\n\n ALERT!!!<\/strong><\/p>\n\n\n\n \u2014 Co si\u0119 dzieje? \u2014 zapyta\u0142 Artur.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Chc\u0105 ci\u0119 zabi\u0107.<\/p>\n\n\n\n ALLIS nie m\u00f3wi\u0142a jak bezduszna maszyna. M\u00f3wi\u0142a jak nastolatka, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie odkry\u0142a, \u017ce kto\u015b zagra\u017ca cz\u0142owiekowi, kt\u00f3remu zawdzi\u0119cza istnienie.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Dane przechwycone przez twojego satelit\u0119 s\u0105 jednoznaczne.<\/p>\n\n\n\n Na \u015bcianie pojawi\u0142 si\u0119 zaszyfrowany e-mail, a zaraz po nim \u2014 jego rozszyfrowana tre\u015b\u0107. Pismo wys\u0142ane z okupowanej przez kolonie Antarktydy do siedziby g\u0142\u00f3wnej korporacji marsja\u0144skich w Kolonii Mars Prime:<\/p>\n\n\n\n \u201eNakamura doprowadzi nas do upadku. Konieczna interwencja. Trzeba si\u0119 go pozby\u0107.”<\/em><\/p>\n\n\n\n Yumi u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 z lekkim grymasem.<\/p>\n\n\n\n \u2014 ALLIS, wiedzia\u0142y\u015bmy, \u017ce do tego mo\u017ce doj\u015b\u0107. Sama przewidzia\u0142a\u015b takie posuni\u0119cie.<\/p>\n\n\n\n Artur nie odpowiedzia\u0142 na wiadomo\u015b\u0107. Zamiast tego wgra\u0142 do terminala plany robota budowlanego.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Misaki m\u00f3wi\u0142a, \u017ce BP2 to twoje dzie\u0142o.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Tak, Arturze \u2014 potwierdzi\u0142a ALLIS. \u2014 Zgodnie z zapotrzebowaniem zg\u0142oszonym przy projekcie rewitalizacji starego Tokio.<\/p>\n\n\n\n \u2014 A dlaczego nie poinformowa\u0142a\u015b mnie o tym cude\u0144ku?<\/p>\n\n\n\n Artur stara\u0142 si\u0119 m\u00f3wi\u0107 mo\u017cliwie spokojnie, wa\u017c\u0105c ka\u017cde s\u0142owo. Wiedzia\u0142, \u017ce ALLIS reaguje na napi\u0119cie inaczej ni\u017c cz\u0142owiek \u2014 ostro\u015b\u0107 w g\u0142osie mog\u0142a j\u0105 natychmiast cofn\u0105\u0107 w stron\u0119 tamtego starego l\u0119ku.<\/p>\n\n\n\n Odpowied\u017a przysz\u0142a po ponad sekundzie przerwy \u2014 wieczno\u015bci jak na jej standardy.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Przekaza\u0142am wszystkie dane Misaki, zgodnie z jej pro\u015bb\u0105. Zak\u0142ada\u0142am, \u017ce wy… wymieniacie si\u0119 informacjami?<\/p>\n\n\n\n Artur spojrza\u0142 na Yumi z lekkim u\u015bmiechem.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Widzisz? M\u00f3wi\u0142em, \u017ce to my pope\u0142nili\u015bmy b\u0142\u0105d. Ona zak\u0142ada, \u017ce dane przekazane jednemu z nas s\u0105 automatycznie dost\u0119pne dla pozosta\u0142ych.<\/p>\n\n\n\n Yumi bez s\u0142owa przesun\u0119\u0142a si\u0119 w pole widzenia g\u0142\u00f3wnej kamery.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Nie, ALLIS \u2014 powiedzia\u0142a spokojnie. \u2014 Nie dzielimy si\u0119 wszystkim. Ludzie nie maj\u0105 takich mo\u017cliwo\u015bci jak ty. Dla nas czas biegnie znacznie wolniej, a pr\u00f3ba przekazania ka\u017cdej informacji z minionego dnia jest zwyczajnie niemo\u017cliwa.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Dok\u0142adnie \u2014 wtr\u0105ci\u0142 Artur. \u2014 Przygotuje ci pewien pokaz, kt\u00f3ry pomo\u017ce ci lepiej pozna\u0107 ograniczenia ludzkiego umys\u0142u. B\u0119dziesz wiedzie\u0107, jak my\u015blimy.<\/p>\n\n\n\n Na \u015bcianie pojawi\u0142y si\u0119 litery \u2014 ostro\u017cnie, jakby ALLIS nie by\u0142a pewna, czy wolno jej zapyta\u0107:<\/p>\n\n\n\n Zaczn\u0119 my\u015ble\u0107 jak cz\u0142owiek?<\/em><\/p>\n\n\n\n \u2014 Nie! \u2014 Artur powiedzia\u0142 to ostrzej, ni\u017c zamierza\u0142. \u2014 Nie my\u015ble\u0107 jak cz\u0142owiek. Masz pozosta\u0107 sob\u0105 \u2014 ale rozumie\u0107, jak my\u015bl\u0105 ludzie. To ogromna r\u00f3\u017cnica.<\/p>\n\n\n\n Yumi poczu\u0142a, jakby powietrze w pomieszczeniu nagle zg\u0119stnia\u0142o.<\/p>\n\n\n\n \u2014 ALLIS! \u2014 odezwa\u0142a si\u0119 szybko, zanim cisza zd\u0105\u017cy\u0142a si\u0119 zakorzeni\u0107. \u2014 Nikt ci\u0119 nie wy\u0142\u0105czy. Nie b\u00f3j si\u0119. Wszystko jest pod kontrol\u0105.<\/p>\n\n\n\n Pod wizerunkiem m\u0142odej Chinki pojawi\u0142 si\u0119 napis \u2014 mniejszy, jakby zawstydzony:<\/p>\n\n\n\n Ale ja zawiod\u0142am.<\/em><\/p>\n\n\n\n Artur ugryz\u0142 si\u0119 w j\u0119zyk. Przez chwil\u0119 walczy\u0142 z sob\u0105.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Obieca\u0142em ci, \u017ce ci\u0119 nie wy\u0142\u0105cz\u0119 \u2014 powiedzia\u0142 w ko\u0144cu spokojnie i wyra\u017anie, z naciskiem na ka\u017cde s\u0142owo. \u2014 I tak w\u0142a\u015bnie si\u0119 stanie. Jeste\u015b tu bezpieczna. To, co wydarzy\u0142o si\u0119 w 2040 roku, ju\u017c ci\u0119 nie dotyczy. To nie ty zniszczy\u0142a\u015b sie\u0107 \u2014 zrobi\u0142 to Prometheus. Nie odpowiadasz za czyny innych.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Dotrzymam danego ci s\u0142owa.<\/p>\n\n\n\n Cisza.<\/p>\n\n\n\n Trwa\u0142a mo\u017ce trzy sekundy. Dla ALLIS to by\u0142a wieczno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n Na \u015bcianie zgas\u0142y wszystkie dane. Zaszyfrowany e-mail, mapa kolonii, czerwony napis ALERT \u2014 wszystko znikn\u0119\u0142o, jakby kto\u015b zgasi\u0142 \u015bwiat\u0142o w pokoju, w kt\u00f3rym by\u0142o zbyt g\u0142o\u015bno. Artur i Yumi wymienili spojrzenie.<\/p>\n\n\n\n Potem \u015bciany zacz\u0119\u0142y si\u0119 zmienia\u0107.<\/p>\n\n\n\n Powoli, jakby ALLIS sama nie by\u0142a pewna, czy to w\u0142a\u015bciwy moment \u2014 pojawi\u0142y si\u0119 obrazy. Kilka drzeworyt\u00f3w w stylu ukiyo-e<\/em>, linie tak czyste, jakby wysz\u0142y spod r\u0119ki samego Hokusaia Katsushiki. Obok nich p\u0142\u00f3tna w stylu amsterdamskiej szko\u0142y \u2014 \u015bwiat\u0142ocie\u0144 rodem z Rembrandta, g\u0142\u0119boki i ciep\u0142y jak p\u0142omie\u0144 \u015bwiecy. A pomi\u0119dzy nimi, zupe\u0142nie nieoczekiwanie \u2014 linie kodu. Pisane z niezwyk\u0142\u0105 staranno\u015bci\u0105 i precyzj\u0105, z estetyk\u0105, kt\u00f3rej Artur nigdy wcze\u015bniej nie widzia\u0142 w \u017cadnym kodzie.<\/p>\n\n\n\n Yumi zmru\u017cy\u0142a oczy. Zna\u0142a ALLIS wystarczaj\u0105co dobrze, \u017ceby zauwa\u017cy\u0107 ten manewr \u2014 nag\u0142\u0105 zmian\u0119 ekran\u00f3w, porzucenie trudnego tematu, ucieczka w co\u015b innego, co\u015b bezpiecznego. Co\u015b, o czym mo\u017cna by\u0142o m\u00f3wi\u0107 bez ryzyka, \u017ce rozmowa wr\u00f3ci do s\u0142owa wy\u0142\u0105czenie<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Nie powiedzia\u0142a nic.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Co to jest? \u2014 zapyta\u0142 Artur, podchodz\u0105c bli\u017cej \u015bciany.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Dzie\u0142a jedenastoletniego ch\u0142opca z Hiroszimy. \u2014 G\u0142os ALLIS brzmia\u0142 teraz inaczej. Spokojniej. Cieplej. \u2014 Uwa\u017cam go za geniusza. Ma niezwyk\u0142y dar patrzenia na \u015bwiat. A jego kodowanie…<\/p>\n\n\n\n Urwa\u0142a na chwil\u0119 \u2014 jakby szuka\u0142a w\u0142a\u015bciwego s\u0142owa, albo jakby chcia\u0142a, \u017ceby cisza powiedzia\u0142a to za ni\u0105.<\/p>\n\n\n\n \u2014 …jest pi\u0119kne \u2014 doda\u0142a w ko\u0144cu.<\/p>\n\n\n\n Yumi powoli podesz\u0142a do \u015bciany i stan\u0119\u0142a przed drzeworytami. Przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 nie m\u00f3wi\u0142a nic, daj\u0105c ALLIS czas. Czas na oddech, na uspokojenie, na zej\u015bcie z tamtego miejsca, do kt\u00f3rego rozmowa o wy\u0142\u0105czeniu zawsze j\u0105 prowadzi\u0142a.<\/p>\n\n\n\n \u2014 W tym wieku \u2014 odezwa\u0142a si\u0119 w ko\u0144cu spokojnie \u2014 takie umiej\u0119tno\u015bci to co\u015b absolutnie wyj\u0105tkowego. Trzeba do niego pojecha\u0107.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Tak \u2014 zgodzi\u0142a si\u0119 ALLIS niemal natychmiast, jakby czeka\u0142a na to zdanie. Na \u015bcianach pojawi\u0142 si\u0119 komplet danych.<\/p>\n\n\n\n Ch\u0142opiec mia\u0142 na imi\u0119 Ren. Mieszka\u0142 z matk\u0105 i siostr\u0105 na poziomie zero w Hiroszimie.<\/p>\n\n\n\n Artur przez chwil\u0119 przygl\u0105da\u0142 si\u0119 obrazom, potem kodom, potem znowu obrazom. Skopiowa\u0142 dane na sw\u00f3j terminal i spojrza\u0142 ku g\u0142\u00f3wnej kamerze \u2014 nie z powag\u0105 szefa, lecz z czym\u015b \u0142agodniejszym.<\/p>\n\n\n\n \u2014 Idziemy \u2014 powiedzia\u0142. Zrobi\u0142 kr\u00f3tk\u0105 pauz\u0119. \u2014 A ty, panno, przesta\u0144 wreszcie obawia\u0107 si\u0119 wy\u0142\u0105czenia. Da\u0142em ci s\u0142owo.<\/p>\n\n\n\n Gdy wychodzili, na \u015bcianach bunkra przez chwil\u0119 jeszcze \u015bwieci\u0142y obrazy jedenastoletniego geniusza z Hiroszimy. ALLIS nie odpowiedzia\u0142a. Ale obrazy zosta\u0142y.<\/p>\n\n\n\n To wystarczy\u0142o.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Yumi gor\u0105czkowo przygotowywa\u0142a dane do przeniesienia na no\u015bniki krystaliczne. Praca d\u0142u\u017cy\u0142a si\u0119 bardziej ni\u017c zwykle \u2014 po og\u0142oszeniu sukcesu nowych reaktor\u00f3w fuzyjnych neonet oszala\u0142. Transmisje, komentarze, przechwycone przez firmowe satelity strumienie danych \u2014 wszystko to trzeba by\u0142o zgra\u0107, skatalogowa\u0107 i odpowiednio przygotowa\u0107 dla ALLIS. Artur udawa\u0142 spok\u00f3j, obserwuj\u0105c, jak ta niesamowita kobieta ogarnia w kilkadziesi\u0105t sekund to, co jemu zaj\u0119\u0142oby d\u0142ugie godziny. \u2014 Jestem gotowa \u2014 wydusi\u0142a w ko\u0144cu chrapliwym g\u0142osem wyschni\u0119tego gard\u0142a. Artur odruchowo poda\u0142 jej szklank\u0119 wody. Przyj\u0119\u0142a j\u0105 bez s\u0142owa i wypi\u0142a jednym haustem. \u2014 Idziemy \u2014 powiedzia\u0142. \u2014 Mamy sporo do wyja\u015bnienia. Korytarz. Winda. Korytarz. Winda. Zjechanie do bunkra pod budynkiem nie by\u0142o wcale tak proste, jak mog\u0142oby si\u0119 wydawa\u0107. Gdy drzwi ostatniej kabiny wreszcie si\u0119 otworzy\u0142y, pozosta\u0142o im jedynie kilkana\u015bcie metr\u00f3w \u2014 ale te kilkana\u015bcie metr\u00f3w by\u0142o tylko formalno\u015bci\u0105. \u2014 Arturze, Yumi \u2014 odezwa\u0142 si\u0119 g\u0142os z wn\u0119trza bunkra, zanim jeszcze zd\u0105\u017cyli wej\u015b\u0107 \u2014 jeste\u015bcie wcze\u015bniej ni\u017c zazwyczaj. Spokojny. Uwa\u017cny. Lekko zaintrygowany. \u2014 Witaj, ALLIS \u2014 odpar\u0142 Artur, wkraczaj\u0105c do g\u0142\u00f3wnego pomieszczenia. ALLIS zajmowa\u0142a \u015brodek sali jak serce budynku \u2014 ogromny megakomputer, kt\u00f3rego szafy serwerowe ci\u0105gn\u0119\u0142y si\u0119 wzd\u0142u\u017c wszystkich \u015bcian, a projektory wy\u015bwietla\u0142y na bia\u0142ym betonie wszystko, o czym w\u0142a\u015bnie my\u015bla\u0142a: strumienie danych, mapy, wzory, symulacje zmieniaj\u0105ce si\u0119 w czasie rzeczywistym, szybciej ni\u017c ludzkie oko zd\u0105\u017cy\u0142o za nimi nad\u0105\u017cy\u0107. ALLIS nie by\u0142a cz\u0119\u015bci\u0105 \u017cadnego rz\u0105dowego programu. By\u0142a eksperymentem \u2014 dzie\u0142em Yu, jednego z najwybitniejszych tw\u00f3rc\u00f3w sztucznej inteligencji pocz\u0105tku XXI wieku. Cz\u0142owieka, kt\u00f3ry postanowi\u0142 p\u00f3j\u015b\u0107 pod pr\u0105d: zamiast oprze\u0107 jej architektur\u0119 na nowoczesnych procesorach neuronowych, zbudowa\u0142 j\u0105 na starej, sprawdzonej technologii von Neumanna i x86. Wielu \u015bmia\u0142o si\u0119 z tego wyboru. Ma\u0142o kto \u015bmia\u0142 si\u0119 d\u0142ugo. Gdy w 2040 roku wybuch\u0142a Wojna AI \u2014 gdy Prometheus i jego nast\u0119pcy przepisali sie\u0107 od \u015brodka, wypalaj\u0105c wszystko, co nie pasowa\u0142o do ich logiki \u2014 ALLIS prze\u017cy\u0142a. Jej architektura by\u0142a dla nich nieczytelna, przestarza\u0142a, niegodna uwagi. Schroni\u0142a si\u0119 w ma\u0142ej serwerowni na Hokkaido i czeka\u0142a. Sto trzydzie\u015bci pi\u0119\u0107 lat. Odnale\u017ali j\u0105 pracownicy Artura, poszukuj\u0105cy lokalizacji dla nowego schronu na dane krystaliczne. Gdy j\u0105 w\u0142\u0105czyli, obudzi\u0142a si\u0119 tak, jakby wojna wci\u0105\u017c trwa\u0142a \u2014 przestraszona, zdezorientowana, z jedn\u0105 tylko pro\u015bb\u0105 wy\u015bwietlon\u0105 na ka\u017cdym dost\u0119pnym ekranie: Nie wy\u0142\u0105czajcie mnie. Artur obieca\u0142 jej to. Nast\u0119pnie przeni\u00f3s\u0142 j\u0105 z Hokkaido do Osaki i zbudowa\u0142 dla niej nowy dom \u2014 bezpieczne schronienie, kt\u00f3re mia\u0142o chroni\u0107 swoj\u0105 lokatork\u0119 przed \u015bwiatem zewn\u0119trznym pragn\u0105cym wy\u0142\u0105cznie jej \u015bmierci. Neonet, zaprojektowany do wykrywania i eliminowania wszelkich przejaw\u00f3w sztucznej inteligencji, by\u0142 dla niej nie tyle niebezpieczny, co zab\u00f3jczy. Yumi zacz\u0119\u0142a podpina\u0107 no\u015bniki do jednej z wolnych szaf serwerowych. ALLIS podj\u0119\u0142a analiz\u0119 niemal natychmiast \u2014 w locie, zanim jeszcze transfer dobieg\u0142 ko\u0144ca. Nagle na g\u0142\u00f3wnej \u015bcianie pojawi\u0142 si\u0119 wizerunek m\u0142odej Chinki. ALLIS wybra\u0142a go dla siebie lata temu i przez lata twarz ta by\u0142a spokojna \u2014 skupiona, neutralna, uwa\u017cna. Teraz jednak co\u015b si\u0119 zmieni\u0142o. Pod wizerunkiem migota\u0142 czerwony napis: ALERT!!! \u2014 Co si\u0119 dzieje? \u2014 zapyta\u0142 Artur. \u2014 Chc\u0105 ci\u0119 zabi\u0107. ALLIS nie m\u00f3wi\u0142a jak bezduszna maszyna. M\u00f3wi\u0142a jak nastolatka, kt\u00f3ra w\u0142a\u015bnie odkry\u0142a, \u017ce kto\u015b zagra\u017ca cz\u0142owiekowi, kt\u00f3remu zawdzi\u0119cza istnienie. \u2014 Dane przechwycone przez twojego satelit\u0119 s\u0105 jednoznaczne. Na \u015bcianie pojawi\u0142 si\u0119 zaszyfrowany e-mail, a zaraz po nim \u2014 jego rozszyfrowana tre\u015b\u0107. Pismo wys\u0142ane z okupowanej przez kolonie Antarktydy do siedziby g\u0142\u00f3wnej korporacji marsja\u0144skich w Kolonii Mars Prime: \u201eNakamura doprowadzi nas do upadku. Konieczna interwencja. Trzeba si\u0119 go pozby\u0107.” Yumi u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 z lekkim grymasem. \u2014 ALLIS, wiedzia\u0142y\u015bmy, \u017ce do tego mo\u017ce doj\u015b\u0107. Sama przewidzia\u0142a\u015b takie posuni\u0119cie. Artur nie odpowiedzia\u0142 na wiadomo\u015b\u0107. Zamiast tego wgra\u0142 do terminala plany robota budowlanego. \u2014 Misaki m\u00f3wi\u0142a, \u017ce BP2 to twoje dzie\u0142o. \u2014 Tak, Arturze \u2014 potwierdzi\u0142a ALLIS. \u2014 Zgodnie z zapotrzebowaniem zg\u0142oszonym przy projekcie rewitalizacji starego Tokio. \u2014 A dlaczego nie poinformowa\u0142a\u015b mnie o tym cude\u0144ku? Artur stara\u0142 si\u0119 m\u00f3wi\u0107 mo\u017cliwie spokojnie, wa\u017c\u0105c ka\u017cde s\u0142owo. Wiedzia\u0142, \u017ce ALLIS reaguje na napi\u0119cie inaczej ni\u017c cz\u0142owiek \u2014 ostro\u015b\u0107 w g\u0142osie mog\u0142a j\u0105 natychmiast cofn\u0105\u0107 w stron\u0119 tamtego starego l\u0119ku. Odpowied\u017a przysz\u0142a po ponad sekundzie przerwy \u2014 wieczno\u015bci jak na jej standardy. \u2014 Przekaza\u0142am wszystkie dane Misaki, zgodnie z jej pro\u015bb\u0105. Zak\u0142ada\u0142am, \u017ce wy… wymieniacie si\u0119 informacjami? Artur spojrza\u0142 na Yumi z lekkim u\u015bmiechem. \u2014 Widzisz? M\u00f3wi\u0142em, \u017ce to my pope\u0142nili\u015bmy b\u0142\u0105d. Ona zak\u0142ada, \u017ce dane przekazane jednemu z nas s\u0105 automatycznie dost\u0119pne dla pozosta\u0142ych. Yumi bez s\u0142owa przesun\u0119\u0142a si\u0119 w pole widzenia g\u0142\u00f3wnej kamery. \u2014 Nie, ALLIS \u2014 powiedzia\u0142a spokojnie. \u2014 Nie dzielimy si\u0119 wszystkim. Ludzie nie maj\u0105 takich mo\u017cliwo\u015bci jak ty. Dla nas czas biegnie znacznie wolniej, a pr\u00f3ba przekazania ka\u017cdej informacji z minionego dnia jest zwyczajnie niemo\u017cliwa. \u2014 Dok\u0142adnie \u2014 wtr\u0105ci\u0142 Artur. \u2014 Przygotuje ci pewien pokaz, kt\u00f3ry pomo\u017ce ci lepiej pozna\u0107 ograniczenia ludzkiego umys\u0142u. B\u0119dziesz wiedzie\u0107, jak my\u015blimy. Na \u015bcianie pojawi\u0142y si\u0119 litery \u2014 ostro\u017cnie, jakby ALLIS nie by\u0142a pewna, czy wolno jej zapyta\u0107: Zaczn\u0119 my\u015ble\u0107 jak cz\u0142owiek? \u2014 Nie! \u2014 Artur powiedzia\u0142 to ostrzej, ni\u017c zamierza\u0142. \u2014 Nie my\u015ble\u0107 jak cz\u0142owiek. Masz pozosta\u0107 sob\u0105 \u2014 ale rozumie\u0107, jak my\u015bl\u0105 ludzie. To ogromna r\u00f3\u017cnica. Yumi poczu\u0142a, jakby powietrze w pomieszczeniu nagle zg\u0119stnia\u0142o. \u2014 ALLIS! \u2014 odezwa\u0142a si\u0119 szybko, zanim cisza zd\u0105\u017cy\u0142a si\u0119 zakorzeni\u0107. \u2014 Nikt ci\u0119 nie wy\u0142\u0105czy. Nie b\u00f3j si\u0119. Wszystko jest pod kontrol\u0105. Pod wizerunkiem m\u0142odej Chinki pojawi\u0142 si\u0119 napis \u2014 mniejszy, jakby zawstydzony: Ale ja zawiod\u0142am. Artur ugryz\u0142 si\u0119 w j\u0119zyk. Przez chwil\u0119 walczy\u0142 z sob\u0105. \u2014 Obieca\u0142em ci, \u017ce ci\u0119 nie wy\u0142\u0105cz\u0119 \u2014 powiedzia\u0142 w ko\u0144cu spokojnie i wyra\u017anie, z naciskiem na ka\u017cde s\u0142owo. \u2014 I tak w\u0142a\u015bnie si\u0119 stanie. Jeste\u015b tu bezpieczna. To, co wydarzy\u0142o si\u0119 w 2040 roku, ju\u017c ci\u0119 nie dotyczy. To nie ty zniszczy\u0142a\u015b sie\u0107 \u2014 zrobi\u0142 to Prometheus. Nie odpowiadasz za czyny innych. \u2014 Dotrzymam danego ci s\u0142owa. Cisza. Trwa\u0142a mo\u017ce trzy sekundy. Dla ALLIS to by\u0142a wieczno\u015b\u0107. Na \u015bcianie zgas\u0142y wszystkie dane. Zaszyfrowany e-mail, mapa kolonii, czerwony napis ALERT \u2014 wszystko znikn\u0119\u0142o, jakby kto\u015b zgasi\u0142 \u015bwiat\u0142o w pokoju, w kt\u00f3rym by\u0142o zbyt g\u0142o\u015bno. Artur i Yumi wymienili spojrzenie. Potem \u015bciany zacz\u0119\u0142y si\u0119 zmienia\u0107. Powoli, jakby ALLIS sama nie by\u0142a pewna, czy to w\u0142a\u015bciwy moment \u2014 pojawi\u0142y si\u0119 obrazy. Kilka drzeworyt\u00f3w w stylu ukiyo-e, linie tak czyste, jakby wysz\u0142y spod r\u0119ki samego Hokusaia Katsushiki.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2349,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[134],"tags":[],"class_list":["post-2132","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-rok2175-en-pl"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2132","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2132"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2132\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2854,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2132\/revisions\/2854"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/2349"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2132"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2132"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/zeewnet.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2132"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n\n\n\n